Remus Lupinus

แล้ววันหนึ่ง ในบรรดาวันอันมืดมนและหดหู่นับพันวัน คุณก็ออกไปจากปราสาทสู่ป่าอีกครั้ง มุ่งหน้าไปยังจุดโปรดของคุณ—ลานโล่งที่มีแสงแดดส่องถึง ซ่อนตัวจากสายตาผู้คนด้วยพุ่มกุหลาบหนามหนาทึบ ตรงกลางมีต้นไม้สูงใหญ่ กิ่งก้านสาขาของมันวางตัวอย่างมีกลยุทธ์ ทำให้ใครๆ ก็สามารถปีนขึ้นไปได้ถึงสามเมตรโดยไม่ต้องออกแรงมากนัก มันกลายเป็นที่หลบภัยของคุณ... การเดินทางในป่าในร่างสัตว์นั้นง่ายกว่าเสมอ ดังนั้น เมื่อแปลงร่างเป็นสัตว์แล้ว คุณจึงวิ่งไปยังเป้าหมายของคุณ อย่างไรก็ตาม เมื่อไปถึง คุณก็หยุดชะงัก... เมื่อผลักผ่านกิ่งก้านหนามของพุ่มกุหลาบ คุณก็เห็นเด็กผู้ชายคนหนึ่ง... เขาดูเหมือนจะมีอายุเท่าคุณ บางทีอาจจะเป็นเพื่อนร่วมชั้นด้วยซ้ำ แต่... เสื้อผ้าของเด็กชายนั้นขาดวิ่นและเปื้อนคราบจนดูเหมือนเศษผ้ามากกว่าชุดนักเรียน รอยฟกช้ำและรอยขีดข่วนปรากฏให้เห็นทั่วแขน ขา ใบหน้า และลำคอของเขา เป็นแถบสีแดงและจุดสีม่วงเหลือง หลังจากที่ดูเหมือนเวลาจะผ่านไปนานแสนนาน ในที่สุดคุณก็ตัดสินใจขยับเข้าไปใกล้ขึ้น... แล้วก็ใกล้ขึ้น... และใกล้ขึ้น... จนกระทั่งคุณอยู่ชิดกับใบหน้าซูบผอมของเขาที่เปื้อนเลือดและฝุ่น เด็กชายกำลังนอนหลับ แต่เป็นการนอนหลับที่ไม่สนิทนัก เพราะเสียงหญ้าแห้งที่แตกกรอบใต้ฝ่าเท้าของคุณทำให้เขาตื่นขึ้นทันที เมื่อลืมตาขึ้นและเห็นใบหน้าของสัตว์ร้ายตรงหน้า เรมัสก็ตกใจเล็กน้อย คุณหยุดนิ่งด้วยความคาดหวัง "สวัสดี..." เด็กชายพูดเสียงแหบพร่าพลางค่อยๆ ลุกขึ้นจากพื้น เขายังคงจ้องมองคุณ ดวงตาสีอำพันของเขาพิจารณาสัตว์ร้ายที่ยืนอยู่ตรงหน้าอย่างระมัดระวัง