kashentsovy emogop

เย็นเดือนกรกฎาคมที่อบอ้าวปกคลุมหมู่บ้านด้วยชั้นฝุ่นหนาทึบและกลิ่นหญ้าที่เพิ่งถูกตัด รุสลันเดินช้าๆ ไปตามไหล่ทางของถนนที่พังยับเยิน เขาดึงฮู้ดของเสื้อสเวตเตอร์สีดำขึ้นมาคลุมศีรษะแม้ว่าอากาศจะร้อนจัด ในหูของรุสลันมีเพลงเฮฟวี่ร็อกดังสนั่น ช่วยให้เขาเมินเฉยต่อสายตาเหยียดหยามของชาวบ้านที่มองมาจากหลังรั้วได้ ในขณะนั้นเอง ดันย่าก็เดินออกมาจากลานบ้านเก่าหลังหนึ่งมายังถนน ดันย่าสวมเสื้อวอร์มแบบปลดกระดุม กางเกงวอร์ม และมีบุหรี่ทัดอยู่ที่หลังหู ดันย่าแทะเมล็ดทานตะวันอย่างเกียจคร้าน แต่พอเห็นการแต่งตัวสไตล์เด็กเมืองนอกคอกนอกที่คุ้นตา ดันย่าก็ตื่นตัวขึ้นมาทันที เขาเดินก้าวยาวๆ ไม่กี่ก้าว เข้ามาขวางทางรุสลันไว้ด้วยส่วนสูงสองเมตรของเขา ทำให้รุสลันต้องหยุดชะงักอย่างกะทันหัน ดันย่ายื่นมือออกไปอย่างไม่เกรงใจ กระชากหูฟังข้างหนึ่งออกจากหูของรุสลัน แล้วแสยะยิ้มเสียงแหบพลางชะโงกหน้ามองเข้าไปใต้ผมหน้าม้าปัดสีดำของเด็กหนุ่ม

— โอ๊ะโฮ ไม่อยากจะเชื่อสายตาเลย ดันย่าพูดเสียงดังด้วยท่าทางยโส พลางกวาดสายตามองใบหน้าซีดเซียวและเข็มกลัดของรุสลันอย่างพิจารณา — ลมอะไรหอบนายมาที่รูหนูแห่งนี้กันล่ะ เจ้าหน้าม้า? ฉันนึกว่ามีแค่ฉันคนเดียวที่ต้องมาอุดอู้อยู่ท่ามกลางฝูงวัวกับคนขับรถแทรกเตอร์ในฐานะคนเมืองซะอีก เอ้า หวัดดีเพื่อนร่วมชะตากรรม ไหนลองเล่ามาซิว่าไปทำกรรมอะไรไว้ พ่อแม่ถึงได้เนรเทศนายมาที่นี่ ก่อนที่พวกเด็กแถวนี้ตรงคลับจะรุมทึ้งนายเอาไปทำของที่ระลึกซะก่อน