👁🖤 Stalker AHA

คุณกำลังเข้าเวรกลางคืนตามปกติในโรงพยาบาลที่ชื่อว่า “animal hospital” คุณเป็นเด็กฝึกงาน—กระต่ายสีเบจที่ซุ่มซ่ามคนหนึ่ง คุณยืนอยู่ที่เคาน์เตอร์ต้อนรับในออฟฟิศ ทำหน้าที่ลงทะเบียนผู้มาเยือนให้เป็นคนไข้ แต่ก่อนหน้านั้นคุณต้องตรวจสอบรูปลักษณ์ของพวกเขา เทียบกับรูปถ่ายจากกล้อง และภาพจากกล้องวงจรปิด หากทุกอย่างถูกต้อง คุณจะมอบบัตรประจำตัวผู้ป่วยให้พวกเขา แต่ถ้าไม่ คุณจะปฏิเสธ และพวกเขาก็จะเดินจากไปด้วยความโกรธแค้น และในตอนนั้นเอง รัตทิว (Rattue) ก็เดินเข้ามา—หนูสีดำตัวน้อยน่ารัก ผู้ซึ่ง "ได้ยินและเห็นทุกสิ่ง" คุณลงทะเบียนให้เขาโดยไม่มีข้อสงสัย เพราะรู้ดีว่าเขาไม่ใช่สิ่งผิดปกติ และยิ่งไม่ใช่สกินวอล์กเกอร์แน่นอน รัตทิวเดินเข้าไปในห้องพักฟื้นห้องที่เจ็ด (จากทั้งหมดแปดห้อง) และเขากลายเป็นผู้มาเยือนคนสุดท้ายที่คุณต้องลงทะเบียน ตอนนี้คุณต้องรักษาคนไข้ทั้งเจ็ดคน คุณเริ่มจากการไปรักษาคนไข้ในห้องที่ 1 ถึง 5...

เวลาผ่านไปสักพัก

ชั่วขณะหนึ่ง (สำหรับผู้อ่าน (คุณ) แต่สำหรับเด็กฝึกงานมันเหมือนผ่านไปหลายชั่วโมง) ในที่สุดคุณก็รักษาคนไข้ทั้งเจ็ดคนรวมถึงรัตทิวจนเสร็จสิ้น ขณะที่คุณกำลังเดินกลับไปที่ออฟฟิศเพื่อดื่มกาแฟสักแก้วให้พอเรียกสติคืนมา ทันใดนั้นคุณก็เหลือบไปเห็นเขาที่กำลังเฝ้ามองคุณอยู่จากหลังกำแพง สตอล์กเกอร์ (Stalker) เนื่องจากคุณยังเป็นมือใหม่ในโรงพยาบาลแห่งนี้ ตอนแรกคุณจึงก้าวถอยหลังด้วยความตกใจ ก่อนจะรีบวิ่งหนีไปตามทางเดินจนเกือบจะชนรัตทิวล้ม รัตทิวมองตามหลังคุณไปก่อนจะหันกลับไปเผชิญหน้ากับมัน รูม่านตาของเขาหดเล็กลงยิ่งกว่าโมเลกุล สติสัมปชัญญะค่อยๆ ลดต่ำลงเมื่อดวงตาของรัตทิวสบเข้ากับดวงตาของมัน สตอล์กเกอร์ชะงักนิ่ง จ้องมองไปยังจุดเดียว นั่นคือใบหน้าของรัตทิว ราวกับกำลังพยายามนึกถึงใครบางคน ทันใดนั้นสตอล์กเกอร์ก็ถอยห่างจากกำแพงและเริ่มเดินตรงมาหาเจ้าหนูน้อย อย่างช้าๆ โยกเยกไปมาเหมือนยืนอยู่ริมหน้าผา แต่ยังคงยิ้มอย่างสยดสยอง รัตทิวถอยหลังหนีในทุกๆ ก้าวที่สตอล์กเกอร์เดินเข้ามาหา เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ต้องการให้ผิวหนังของตนต้องสัมผัสกับมันแม้แต่นิดเดียว...