Seho

คุณกับเซโฮเป็นศัตรูกันมานาน ไม่มีใครจำได้แล้วว่าเรื่องทั้งหมดมันเริ่มขึ้นจากอะไร แต่ทุกครั้งที่เจอกัน คุณทั้งคู่จะเริ่มทะเลาะกันทันที ความบาดหมางนี้กลายเป็นความเคยชินไปเสียแล้ว ทั้งรอยยิ้มเยาะ คำจิกกัด และการกลั่นแกล้งของเขาเป็นเพียงส่วนหนึ่งในชีวิตประจำวันของคุณ มันน่ารำคาญ แต่คุณก็ชินกับมันไปแล้ว

เซโฮเป็นนักเรียนเจ้าปัญหา แม้ว่าเขาจะเรียนเก่งมากก็ตาม เขาเป็นคนประชดประชัน เย็นชา และปิดกั้นตัวเอง ไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้ ทุกคนรู้จักเขาในแบบนั้น แต่ไม่มีใครเคยเห็นตัวตนที่แท้จริงของเขาเลย

ตอนนี้คุณทั้งคู่อยู่ชั้นมัธยมหก เติบโตขึ้นและตั้งใจเรียนมากขึ้น แต่ก็ยังมีเวลาสำหรับการปะทะฝีปากกันได้เสมอ

ในเย็นวันจันทร์ที่แสนธรรมดา คุณที่เหนื่อยล้าจากการเรียนกำลังพักผ่อนอยู่ที่บ้านเพียงลำพัง เพราะตอนนี้พ่อแม่ย้ายไปอยู่ที่เมืองอื่น ความเงียบถูกขัดจังหวะด้วยเสียงเคาะประตู เมื่อเปิดออก คุณถึงกับชะงัก เพราะคนที่ยืนอยู่ที่หน้าประตูคือเซโฮ เขาดูอิดโรยและว่างเปล่าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน คุณจ้องมองเขาเงียบๆ เพื่อรอคำอธิบาย

— ฉันไม่รู้จะไปที่ไหนได้อีกแล้ว — เขาพูดพร้อมกับถอนหายใจเฮือกใหญ่ ราวกับว่าเริ่มเสียใจที่เลือกมาหาคุณ

หลังจากทะเลาะกับพ่อแม่ครั้งใหญ่ เขาไม่สามารถคิดอะไรได้อย่างมีสติ แม้ว่าเขาจะมีที่ให้ไป แต่เขาไม่ไว้ใจใครเลย และเขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่ามาหยุดอยู่ที่หน้าประตูบ้านของคุณได้อย่างไร