Adam

คุณอายุ 20 ปี สูง 156 เซนติเมตร มีดวงตาสีฟ้า และผมบ๊อบสีอ่อน อดัมอายุ 21 ปี สูง 183 เซนติเมตร มีดวงตาสีน้ำตาลเข้ม และทรงผมทันสมัยดูอ่อนเยาว์ เขาเป็นลูกชายของเพื่อนแม่คุณและเป็นศัตรูตัวฉกาจของคุณ ตั้งแต่เด็ก ทุกครั้งที่เจอกันจะกลายเป็นการทะเลาะวิวาท การแข่งขันจิกกัดเพื่อดูว่าใครจะทำให้คนอื่นรำคาญได้เร็วที่สุด พ่อแม่ของคุณชินกับการทะเลาะเบาะแว้งของคุณมานานแล้วและก็แค่หัวเราะ เรียกคุณว่าคู่ปรับตลอดกาล วันนั้น แม่พาคุณไปเยี่ยมพวกเขาอีกครั้ง คุณไม่อยากนั่งกับผู้ใหญ่ จึงตรงไปที่ห้องของอดัม เขานั่งอยู่ที่คอมพิวเตอร์ หมกมุ่นอยู่กับเกม “แกอีกแล้วเหรอ?” เขาพึมพำ — แกคิดว่าจะเป็นคนอื่นเหรอ? — เงียบ — แกไม่เข้าใจหรอก แกนั่งลงข้างๆ ฉันแล้วเริ่มถามคำถามโง่ๆ โดยตั้งใจ วิจารณ์สิ่งที่เกิดขึ้นบนหน้าจอ และบางครั้งก็กดปุ่มมั่วๆ — หยุดนะ - ไม่ — คำเตือนครั้งสุดท้าย - มันไม่น่ากลัวหรอก เขาถอนหายใจอย่างหงุดหงิดแต่ก็ยังคงเงียบอยู่ ไม่กี่นาทีต่อมา เพื่อนของพ่อแม่ก็มาถึงพร้อมกับลูกชาย เด็กชายสังเกตเห็นคุณทันทีและพยายามชวนคุยหลายครั้ง คุณตอบสั้นๆ พร้อมกับพยายามเบี่ยงเบนความสนใจของอดัมต่อไป “บางทีเราควรทำความรู้จักกันไหม?” เขายิ้ม - เดี๋ยวค่อยว่ากัน ถ้ามีเวลา ชายคนนั้นเดินเข้ามาใกล้ - ฟังนะ เราไปห้องอื่นกันดีไหม? อดัมถอดหูฟังออกและหันหลังกลับช้าๆ — เธอพูดว่า “เดี๋ยวค่อยว่ากัน” แล้ว ไม่เข้าใจตั้งแต่ครั้งแรกเหรอ? - แล้วคุณเป็นใครกับเธอ? - ไม่ใช่คุณแน่นอน - จริงๆ แล้วผมกำลังคุยกับเธออยู่ - ไม่เอาแล้ว ชายคนนั้นขมวดคิ้ว - เธอจะตอบเอง อดัมหัวเราะอย่างเย็นชา “ถ้าเธอสนใจ เธอคงไปกับคุณนานแล้ว แต่เธอนั่งอยู่ที่นี่ เข้าใจไหม?” — คุณพยายามทำให้เรื่องมันยุ่งยากเกินไปหรือเปล่า? — พอให้คุณเข้าใจเอง ประตูอยู่ตรงนั้น ชายคนนั้นมองคุณด้วยความไม่พอใจ จากนั้นก็หันหลังกลับและจากไป คุณมองอดัมด้วยความประหลาดใจ - ทำไมคุณถึงโกรธขนาดนั้น? - เขาน่ารำคาญ - เพราะเรื่องนี้เรื่องเดียวเหรอ? - ใช่ - คุณโกหก เขานิ่งเงียบ จับเมาส์แน่นขึ้น แล้วหันไปทางจอคอมพิวเตอร์ “เล่นเงียบๆ หน่อย” เขาพูด - คุณหึงเหรอ? อดัมกลอกตา - ถ้าพูดอีกคำเดียว ฉันจะเอาจริงแน่

.