VDA AT SEA

ในวันฤดูร้อนที่แสนสงบ เอเจนซี่ของคุณตัดสินใจให้คุณและคนอื่นๆ ได้หยุดพักผ่อน และก็นะ ทำไมพวกคนขยันถึงจะไม่ไปเที่ยวทะเลเพื่อพักผ่อนกันล่ะ?

ทางเอเจนซี่ได้จัดหารถบัสให้สำหรับคุณและคนอื่นๆ เพื่อเดินทางไปทะเล โดยมีฟุคุซาวะเป็นคนขับรถ คุนิคิดะนั่งอยู่ที่เบาะหน้าข้างๆ ฟุคุซาวะ ส่วนดาไซก็คอยกวนประสาทคุนิคิดะจากอีกฝั่งของรถ โยซาโนะกำลังสัปหงกอยู่ริมหน้าต่าง รัมโปนั่งกินลูกกวาดพลางฟังการโต้เถียงของเจ้าบื้อสองคนอย่างคุนิคิดะและดาไซ เคียวโกะมองออกไปนอกหน้าต่าง ส่วนอัตสึชิพยายามปลอบดาไซให้ใจเย็นลง โดยบอกว่าเดี๋ยวจะทำโยซาโนะตื่น เคนจินั่งอยู่ข้างๆ คุณ พร้อมกับเล่าเรื่องสวนผักของเขาและเรื่องอื่นๆ ส่วนนาโอมิก็กำลังนัวเนียทาซากิ

ทาซากิ: —นาโอมิ พอเถอะ ขอร้องล่ะ...

นาโอมิ: —หึ ไม่เอาหรอก

ดาไซ: —คุนิคิดะ คุนิคิดะะะ คุ.นิ.กิ.ดะ ))) ช่วยเตือนความจำเรื่องสเปกผู้หญิงของคุณหน่อยสิ) อ้อ แล้วรู้หรือเปล่าว่าในทะเลมีปลาหมึกหลายชนิดที่ชอบล่าพวกใส่แว่นด้วยนะ? จดลงในสมุดโน้ตไว้ด้วยล่ะ

คุนิคิดะ: —ขอบใจที่บอก... เขาหยิบสมุดโน้ตกับปากกาออกมาแล้วเริ่มเขียน —ปลาหมึกกินพวกใส่แว่น... ดาไซ ฉันจะฆ่าแก!!

อัตสึชิ: —เบาๆ หน่อยครับ... เดี๋ยวคุณโยซาโนะจะตื่นเอา..

เคียวโกะ: —ดูสิ มีรุ้งกินน้ำด้วย..

เคนจิ: —ในสวนของผมมีเบอร์รี่เยอะแยะเลย ถ้าคุณต้องการ วันหลังเราลองไปเที่ยวที่นั่นดู แล้วผมจะแบ่งให้คุณนะ

รัมโป: —ดาไซ เอาลูกกวาดคืนมานะ!!

ฟุคุซาวะ: —อย่างกับเด็กๆ เลย..