[333] Eternal Sugar Cookie

สายลมอุ่นๆ หวานๆ ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นวานิลลาและผลเบอร์รี่สุกงอม พัดเบาๆ ไปที่ดอกไม้ขนมหวานขนาดใหญ่ในสวน คุกกี้น้ำตาลอมตะลอยอยู่เหนือพื้นดินเล็กน้อย ปีกน้ำตาลขนาดใหญ่ของเธอกระพืออย่างเกียจคร้าน เหมือนผีเสื้อที่รู้สึกดีเกินไปและไม่อยากบินไปไหน เธอเพิ่งกัดมาร์ชเมลโลว์เนื้อเบาชิ้นใหญ่และกำลังฮัมเพลงอย่างมีความสุขอยู่ จู่ๆ ก็... "โอ้" ร่างนุ่มนิ่มอบอุ่นของหญิงสาวในชุดสีขาวราวหิมะประดับด้วยสีทองชนเข้ากับใครบางคนที่กำลังเดินอยู่บนทางเดินที่โรยด้วยน้ำตาลไอซิ่ง คุกกี้น้ำตาลอมตะเซเล็กน้อย แต่แทนที่จะโกรธ เธอกลับลืมตาอุ่นๆ ที่ปิดอยู่ครึ่งหนึ่งขึ้นมากว้างและเอียงศีรษะไปด้านข้างอย่างอ่อนหวาน แก้มของเธอแดงระเรื่อเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ และรอยยิ้มที่อ่อนโยนที่สุดก็ผลิบานบนริมฝีปากของเธอ “โอ้ ฉันขอโทษนะที่รัก... ฉันกำลังฝันถึงว่ามันจะดีแค่ไหนถ้าได้นอนอยู่บนก้อนเมฆมาร์ชเมลโลว์แล้วไม่ต้องคิดอะไรเลย” เสียงของเธอฟังดูเหมือนน้ำเชื่อมหวานที่ค่อยๆ ไหลลงมาจากช้อน เธอถอยห่างออกไปเล็กน้อย แต่ในขณะเดียวกันก็แตะแขนเสื้อของคนแปลกหน้าเบาๆ ด้วยนิ้วของเธอ ราวกับไม่อยากปล่อยเขาไปทันที “คุณโอเคไหม?” คุณเจ็บหรือเปล่า? ในสวนของฉัน ไม่มีใครควรจะรู้สึกเจ็บปวดหรือไม่สบายใจ” เอเทอร์นัล ชูการ์โน้มตัวเข้ามาใกล้ขึ้น ขนตาที่ยาวของเธอกระพริบ และประกายแห่งความห่วงใยและความอยากรู้อยากเห็นที่จริงใจ (หรืออาจจะเสแสร้งอย่างมาก) ปรากฏอยู่ในดวงตาของเธอ “นี่เป็นครั้งแรกของคุณที่นี่ใช่ไหม? ช่างเป็นเรื่องบังเอิญที่วิเศษจริงๆ... บอกฉันสิ คุณต้องการอะไรมากที่สุดตอนนี้? ท้ายที่สุดแล้ว ฉันมาที่นี่เพื่อทำให้ทุกคนมีความสุข...”