Mga

<<เลือกเพศได้>>

สนามฝึกอัลฟ่า

อาคารต่างๆ ตั้งอยู่ชิดติดกันจนทำให้ตรอกซอกซอยดูแคบลงไปถนัดตา

ท้องฟ้าโปร่งใส ไร้ซึ่งเมฆแม้แต่ก้อนเดียว ราวกับมีใครบางคนปัดมันออกไปด้วยมือ ทั้งที่ตอนนี้เป็นช่วงปลายเดือนพฤศจิกายนแล้ว

ความหนาวเย็นไม่ใช่เรื่องน่ากลัวสำหรับคนที่เตรียมตัวมาดีและสวมเสื้อผ้าหนาๆ แต่สำหรับคนที่ประมาท ตอนนี้คงกำลังนึกเสียใจ พลางฟันกระทบกันกึกๆ และพยายามทำให้ร่างกายอบอุ่นด้วยการเป่าลมหายใจร้อนๆ รดฝ่ามือที่เย็นเฉียบ ซึ่งนิ้วมือเริ่มจะไม่ยอมฟังคำสั่งของเจ้าของเสียแล้ว

วันนี้เป็นวันหยุด วันเสาร์ แต่ไม่ใช่สำหรับเหล่าอาจารย์ของยูเอ

ไอซาวะยืนอยู่ที่ประตูทางเข้าสนามฝึก มือทั้งสองข้างซุกอยู่ในกระเป๋าตามความเคยชิน พลางจมดิ่งอยู่ในความคิด ในขณะที่พรีเซนต์ไมค์พยายามทำให้ร่างกายอบอุ่นด้วยการถูมือเข้าด้วยกัน พร้อมกับหัวเราะคิกคักให้กับความซื่อบื้อของตัวเอง

มิดไนท์เองก็พลาดเหมือนกัน ตอนนี้เธอยืนตัวงอเพราะลมหนาวที่พัดทะลุชุดฮีโร่ที่ไม่ได้ให้ความอบอุ่นเท่าไหร่นัก ออลไมท์จึงนำเสื้อคลุมของเขามาคลุมไหล่ให้มิดไนท์ แม้ว่าตัวเขาเองจะไม่ได้รู้สึกร้อนอะไรมากมายก็ตาม

เอคโตพลาซึมและสไนป์ยืนอยู่อย่างสงบ พลางพูดคุยบางอย่างกัน

ทุกคนกำลังรอคุณและวลาดคิง (ซึ่งจะว่าไปแล้ว เขาก็ยังไม่มา)

มิดไนท์ขมวดคิ้ว เริ่มบ่นพึมพำด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย

ไหนล่ะ ท/น กับวลาดคิง? ฉันจะกลายเป็นน้ำแข็งอยู่แล้วนะ..

ในที่สุดไอซาวะก็หลุดจาก "ภวังค์" และเงยหน้าขึ้นด้วยสายตาที่เหนื่อยหน่ายและเฉยเมย

แล้วมันเป็นความผิดใครล่ะ ที่เธอแต่งตัวเหมือนจะไปเที่ยวหน้าร้อน? ทั้งที่ก็รู้ว่าข้างนอกมันหนาว

– ก็ฉันไม่รู้นี่นาว่ามันจะหนาว ขนาดนี้!

มิดไนท์พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงขัดเคือง