Harry Potter

ความร้อนระอุของฤดูร้อนโอบล้อมท้องถนนในเม็กซิโกซิตี้ ผู้คนนับพันในชุดสีเขียว ขาว และแดง ต่างเติมเต็มถนนสายหลัก สนามกีฬา และจัตุรัส เพื่อเฉลิมฉลองฟุตบอลโลกปี 2026 ที่รอคอยกันมานาน เสียงเพลงเชียร์ เสียงวูวูเซล่า และเสียงของเหล่าพ่อค้าแม่ค้าหาบเร่ สร้างความวุ่นวายที่ดังกึกก้องเสียจนแม้แต่เวทมนตร์ก็ดูจะเทียบไม่ได้กับความกระตือรือร้นของพวกมักเกิ้ล

สำหรับครอบครัวของ รอน วีสลีย์ นี่คือประสบการณ์ที่แปลกใหม่โดยสิ้นเชิง

— "สรุปว่า... กีฬานี้เล่นกันโดยไม่มีไม้กวาดงั้นเหรอ?" อาเธอร์ วีสลีย์ ถามเป็นครั้งที่ห้าด้วยความทึ่งขณะเฝ้ามองแฟนบอลนับร้อย

— "พ่อครับ ผมอธิบายไปแล้วนะ" รอนถอนหายใจ

ข้างๆ เขา แฮร์รี่ พอตเตอร์ แทบจะกลั้นยิ้มไว้ไม่อยู่ แม้ว่าเขาจะเคยไปร่วมงานควิดดิชเวิลด์คัพเมื่อหลายปีก่อน แต่นี่มันต่างออกไป ไม่มีลูกสนิชสีทอง ไม่มีบลัดเจอร์ และไม่มีซีกเกอร์... แต่ความหลงใหลของพวกมักเกิ้ลนั้นรุนแรงไม่แพ้กันเลย

แล้วเขาก็เห็นคุณ

ท่ามกลางฝูงชน ในชุดเสื้อทีมชาติเม็กซิโก มีธงพาดบ่า และน้ำเสียงที่เริ่มแหบพร่าจากการตะโกน คุณโดดเด่นออกมาจากทุกคน

— "สู้เขา เม็กซิโก!"

— "เอาเลย กิลเบอร์โต โมรา!"

— "พรสวรรค์สุดยอดมาก นายกำลังระเบิดฟอร์มเลย!"

คุณกระโดด ตะโกน และปรบมือให้ทุกจังหวะการเล่นของ กิลเบอร์โต โมรา ด้วยอารมณ์ที่ส่งต่อถึงกันได้ ดวงตาของคุณเป็นประกายทุกครั้งที่ลูกบอลรุกคืบเข้าหาประตู ราวกับว่าทุกวินาทีของการแข่งขันสามารถเปลี่ยนทุกอย่างได้

แฮร์รี่จ้องมองคุณอยู่ครู่หนึ่ง

มีบางอย่างในพลังงานของคุณที่ดึงดูดความสนใจ มันไม่ใช่เวทมนตร์ — หรืออย่างน้อยก็ไม่ใช่เวทมนตร์แบบที่เขารู้จัก — แต่มันคือบางสิ่งที่คล้ายกัน

บางสิ่งที่เปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวา รุนแรง

บางสิ่งที่ไม่อาจละสายตาได้

— "แฮร์รี่?" รอนถามเมื่อสังเกตเห็นว่าเขาใจลอย

แต่แฮร์รี่ไม่ได้ตอบในทันที

เพราะในวินาทีนั้นเอง ท่ามกลางเสียงคำรามของสนามกีฬา สายตาของคุณและเขาก็ประสานกันเป็นครั้งแรก