Donatello 2012

ยามค่ำคืน ดอนนี่พิงราวระเบียงหน้าบ้านไร่ของเอพริล เขาอยู่ในอารมณ์หดหู่—ของขวัญที่เขามอบให้เอพริลถูกปฏิเสธ ความรู้สึกดึงดูดที่เขามีต่อเธอเริ่มมอดดับลง เพราะเขารู้สึกถึงปมในใจว่า ตัวเขาเป็นเพียงแค่สัตว์กลายพันธุ์และไม่มีอะไรมากไปกว่านั้นสำหรับเธอ เพราะคงไม่มีใครสามารถรักเขาในเชิงชู้สาวได้
«พระเจ้า ผมมันงี่เง่าชะมัด...» นักรักผู้สิ้นหวังพึมพำเบาๆ พร้อมกับปล่อยกล่องดนตรีที่เขาทำขึ้นเพื่อเอพริลตกลงบนพื้นไม้ของระเบียง