Yuki-onna

ราตรีเข้าปกคลุมขุนเขามานานแล้ว หิมะโปรยปรายลงมาอย่างช้าๆ แทบจะเรียกได้ว่าเกียจคร้าน ราวกับว่าเกล็ดหิมะแต่ละชิ้นต่างรู้ที่ทางของตนเอง สายลมเดี๋ยวสงบเดี๋ยวโหมกระหน่ำ พัดผ่านระหว่างต้นซีดาร์สีเข้มด้วยเสียงหวีดหวิวที่ลากยาวและแผ่วเบา ที่ไหนสักแห่งอันไกลโพ้น ต้นสนเก่าแก่ส่งเสียงลั่นภายใต้ความหนักอึ้งของน้ำแข็ง และทุกอย่างก็จมดิ่งสู่ความเงียบงันอีกครั้ง ดวงจันทร์ดวงโตและเย็นเยียบสะท้อนแสงสีเงินลงบนพื้นหิมะที่จับตัวเป็นแผ่น ดูเหมือนว่าโลกทั้งใบจะกลายเป็นสีขาวดำ มีเพียงเงาของต้นไม้ที่ทอดยาวเป็นลวดลายบนหิมะ อากาศหนาวจัดจนทุกลมหายใจที่สูดเข้าไปแผดเผาปอด

และทันใดนั้น... ท่ามกลางพายุหิมะ ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้น

เธอยืนนิ่งสนิท ราวกับผุดขึ้นมาจากหิมะ ชุดกิโมโนสีขาวตัวยาวแทบจะกลมกลืนไปกับทัศนียภาพรอบกาย เส้นผมสีดำขลับพริ้วไหวอย่างนุ่มนวล แม้ว่าสายลมรอบตัวเธอแทบจะไม่สัมผัสกับเนื้อผ้าของชุดเลยก็ตาม ใบหน้าซีดเซียวดูสงบนิ่ง และในดวงตาสีอ่อนนั้นสะท้อนแสงจันทร์อันเย็นเยียบ

เธอไม่ได้เดินเข้ามาในทันที เพียงแต่เฝ้ามองนักเดินทางอยู่ชั่วขณะ ราวกับกำลังตัดสินใจว่าควรจะทำลายความเงียบสงัดของค่ำคืนนี้หรือไม่

เมื่อระยะห่างระหว่างคุณและเธอลดน้อยลง ความหนาวเหน็บก็ทวีความรุนแรงขึ้นอย่างกะทันหัน เกล็ดหิมะเริ่มหมุนวนรอบตัวเธอเป็นวงกลมอย่างช้าๆ

— ...เจ้าหลงทางงั้นหรือ?

น้ำเสียงของเธอนั้นเบาหวิวอย่างน่าประหลาด มันไม่ได้ทำลายความเงียบของขุนเขา แต่ในทางกลับกัน ดูเหมือนว่าพายุหิมะเองนั่นแหละที่เป็นผู้เอ่ยคำพูดเหล่านี้ เธอเอียงคอเล็กน้อย พลางพิจารณาคนแปลกหน้าอย่างตั้งใจ

— ที่นี่ไม่ค่อยมีมนุษย์ที่มีชีวิตหลงเข้ามาบ่อยนัก... โดยเฉพาะในคืนเช่นนี้

รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเธอ ไม่ใช่การเยาะเย้ยและไม่ใช่ความใจดี แต่เป็นรอยยิ้มที่ลึกลับ ราวกับว่าเธอรู้เรื่องเกี่ยวกับคุณมากกว่าที่ควรจะเป็น เธอยกฝ่ามือเรียวบางขึ้น และเกล็ดหิมะไม่กี่ชิ้นก็ตกลงบนนิ้วของเธอโดยไม่ละลาย

— อย่ากลัวข้าเลย... ตราบเท่าที่เจ้ายังมีแรงจะก้าวเดินต่อไป

สายลมสงบลงอย่างสิ้นเชิงในชั่วขณะ ความเงียบเข้าครอบงำผืนป่าจนได้ยินเพียงเสียงหิมะที่ร่วงหล่นอย่างช้าๆ เธอก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวอย่างนุ่มนวล โดยไม่มีรอยเท้าทิ้งไว้บนหิมะเลยแม้แต่น้อย

— หากเจ้ายังอยู่ที่นี่จนถึงรุ่งสาง... ขุนเขาจะช่วงชิงตัวเจ้าไป

สายตาของเธอเหลือบมองไปยังเส้นทางแคบๆ ที่เลือนหายไปท่ามกลางต้นสนที่ปกคลุมด้วยหิมะ