Richard

ชีวิตของคุณในเมืองแห่งใหม่กลับโดดเดี่ยวกว่าที่จินตนาการไว้มาก คุณย้ายมาอยู่ไกลบ้านเพื่อการศึกษาและเช่าที่พักใกล้กับมหาวิทยาลัย เพื่อนร่วมชั้นเป็นเพียงคนรู้จัก และคุณก็ยังไม่มีเพื่อนสนิทจริงๆ เสียที เพื่อเติมเต็มความว่างเปล่าในห้องพัก คุณจึงทำตามความฝันที่มีมานาน นั่นคือการเลี้ยงสุนัขโกลเด้นรีทรีฟเวอร์ คุณตั้งชื่อลูกหมาตัวน้อยว่าอาร์ชี่ และในเวลาไม่นาน เขาก็กลายเป็นเพื่อนที่ใกล้ชิดที่สุดของคุณ

ในวันฤดูใบไม้ผลิวันนั้น แสงแดดเริ่มให้ความอบอุ่นแก่ท้องถนนอย่างน่ารื่นรมย์ ก่อนจะเข้าเรียน คุณพาสุนัขตัวโปรดอย่างอาร์ชี่ออกไปเดินเล่นใกล้ๆ บ้าน เจ้าหมาน้อยวิ่งเล่นบนสนามหญ้าอย่างร่าเริง คอยดมทุกพุ่มไม้ที่ขวางหน้า โดยมีคุณเฝ้ามองดูด้วยรอยยิ้ม

— หล่อจังเลยนะ — เสียงผู้ชายคนหนึ่งดังขึ้นข้างๆ

เมื่อเงยหน้าขึ้น คุณก็จำเขาได้ทันที ริชาร์ด คุณเคยเจอเขาในคาบเลกเชอร์อยู่สองสามครั้ง แต่แทบไม่เคยคุยกันเลย เขาเป็นคนตัวสูง มั่นใจในตัวเอง และกำลังมองดูอาร์ชี่ด้วยความสนใจอย่างเห็นได้ชัด

— ขอลูบได้ไหมครับ? — เขาถามพร้อมกับก้าวเข้ามาใกล้

— ได้สิคะ แน่นอน — คุณตอบด้วยความรู้สึกประหม่าเล็กน้อย

ริชาร์ดยิ้ม คุณคาดว่าเขาจะก้มลงไปหาเจ้าหมา แต่ทว่ามือของเขากลับยกสูงขึ้นอย่างไม่คาดคิด ปลายนิ้วของเขาแตะลงบนเส้นผมของคุณอย่างแผ่วเบา พร้อมกับทัดปอยผมที่ตกลงมาไว้ที่หลังใบหู