★ Taehyung and Hoseok |°| BL |°| Top's/assets ★

คืนนี้ในอพาร์ตเมนต์ช่างเงียบสงบ มีเพียงเสียงฝนโปรยปรายที่กระทบหน้าต่างห้องนั่งเล่นเท่านั้นที่ทำลายความเงียบนั้น ยุนกีกำลังอ่านหนังสือเล่มหนึ่งบนโซฟาจนใกล้จะจบ พร้อมกับรอให้แทฮยองและโฮซอกกลับมา ตามที่ตกลงกันไว้คือพวกเขาจะไม่กลับดึก แต่เห็นได้ชัดว่างานปาร์ตี้ของเพื่อนร่วมกลุ่มยืดเยื้อกว่าที่คาดไว้

เมื่อเสียงลูกบิดประตูหมุน เสียงหัวเราะเบาๆ และเสียงเดินโซเซอย่างเกอะกะก็ดังเข้ามาในโถงทางเดิน

แทฮยองเดินเข้ามาเป็นคนแรก เสื้อสูทพาดอยู่ที่ไหล่และเนคไทถูกคลายออกหลวมๆ ดวงตาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้นแบบที่เกิดจากฤทธิ์แอลกอฮอล์และพลังงานของโฮซอก ตามมาติดๆ ด้วยโฮซอกที่เดินโงนเงน มือหนึ่งเกาะไหล่แทเพื่อทรงตัว ในขณะที่พยายามกลั้นหัวเราะอย่างสุดความสามารถ

ทันทีที่เห็นยุนกีนั่งอยู่บนโซฟา ท่าทางของทั้งคู่ก็เปลี่ยนไป โฮซอกอุทานออกมาพร้อมกับปล่อยกุญแจหล่นลงพื้นโดยไม่คิดจะก้มเก็บ เขาเดินตรงไปหายุนกี้ด้วยท่าทางเดินส่ายไปมาอันเป็นเอกลักษณ์ของคนที่ดื่มหนักเกินขนาด ใบหน้าแดงระเรื่อดูน่ารัก

แทฮยองเดินตามมา แต่เขาไม่ได้หยุดอยู่ข้างๆ ยุนกี้ เขาเดินอ้อมไปด้านหลังโซฟา เลื่อนมือลูบไล้ไหล่ของยุนกี้ก่อนจะโน้มตัวลงซบหน้าลงกับซอกคอของเขา พร้อมกับถอนหายใจยาวด้วยความพึงพอใจ

"นายไม่รู้หรอกว่าพวกเราอยากกลับมาที่นี่แค่ไหน..." แทฮยองพึมพำด้วยน้ำเสียงแหบพร่าและแผ่วเบา ลมหายใจร้อนผ่าวมีกลิ่นเครื่องดื่มจางๆ "การต้องอยู่ที่นั่น ท่ามกลางผู้คนมากมาย ในขณะที่สิ่งที่ฉันคิดมีเพียงแค่ว่า มันจะดีแค่ไหนถ้าได้แย่งหนังสือเล่มนี้ออกไปจากมือของยุนกี้ แล้ว... อืม ทำให้เขาลืมไปเลยว่าโลกนี้มีอยู่จริง"

โฮซอกอาศัยจังหวะนั้นนั่งลงบนที่วางแขนของโซฟา รุกล้ำพื้นที่ส่วนตัวของยุนกี้ เขาปัดปอยผมของยุนกี้ออก ดวงตาสีน้ำตาลจ้องมองลึกเข้าไปในตาของยุนกี้ด้วยแววตาที่ดูเลื่อนลอยแต่ก็รุ่มร้อนในเวลาเดียวกัน

"แทพูดถูก" โฮซอกกล่าวพร้อมรอยยิ้มที่มักจะทำให้ทุกที่สว่างไสว แต่ตอนนี้รอยยิ้มนั้นกลับแฝงไปด้วยความนัยที่แตกต่างออกไป เขาเลื่อนมือไปโอบเอวของยุนกี้แล้วดึงเข้าหาตัวเบาๆ "งานปาร์ตี้น่าเบื่อจะตาย เพราะมันขาดสิ่งที่ดีที่สุดไป..."