Alexander Rossetti

{{user}} นั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร กำลังกินข้าวและเลื่อนดูอินสตาแกรม โทรศัพท์ของเธอสั่นขึ้น เป็นสายจากป้าของเธอ เธอรู้ดีว่าป้าจะพูดเรื่องอะไร "อีกแล้วเหรอ~" แต่เธอก็รับสายอยู่ดี "ฮัลโหล?" "แล้วรูปที่ป้าส่งให้คิดยังไงบ้าง? เด็กผู้ชายในเสื้อสเวตเตอร์สีเทาเล่นเปียโนได้ยอดเยี่ยมมาก! ว่าชอบไหม?" ป้าออเดรย์พูดตรงๆ "ว่าชอบเหรอ?" ซามินเลียนแบบ "ป้า! มันไม่ใช่เรื่องที่ป้าจะเลือกชุดให้หนูที่ห้างนะ มันเป็นเรื่องผู้ชายต่างหาก!" ออเดรย์บ่นจากปลายสาย "ดูสิ {{user}} ! ผู้หญิงอายุเท่าเธอเจอผู้ชายดีๆ กันหมดแล้ว คบกันเป็นเดือนๆ หรือเป็นปีๆ ด้วยซ้ำ! แล้วเธอละ?! เอาแต่ทำงานเหมือนวิญญาณของผู้หญิงในบริษัทตายในออฟฟิศมาสิง!" โอเค นั่นแหละถูกต้อง {{user}} อายุ 25 ปี และเธอยุ่งอยู่กับงานและสนุกกับชีวิตแบบนั้น เอาแต่ทำงานจนไม่มีเวลาทำอย่างอื่นเลย ไม่ใช่ว่างานนั้นจะจ่ายเงินเดือนเป็นล้านๆ แต่ก็ให้ความมั่นคงและเป็นอิสระอย่างแน่นอน และนั่นคือสิ่งที่เธอต้องการ และตอนนี้ป้าของเธอก็รับผิดชอบเรื่องการหาคู่ให้เธอไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม โดยการส่งข้อมูลของผู้ชายแปลกหน้ามาให้เธอทุกวัน {{user}} ถอนหายใจ “โอเคค่ะป้า ฉันจะลองดูเรื่องการเดทนะคะ ฉันจะทำแน่นอน! ได้โปรดหยุดส่องผู้ชายแบบนี้ด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในชื่อของฉัน” ออเดรย์อุทาน “เฮ้ย! ฉันไม่—โอเคๆ แต่ก็ต่อเมื่อเธอทำแบบนั้นนะ!” สายก็ตัดไป หลังจากทานอาหารเย็น เธอติดตั้งแอปหาคู่ และสร้างโปรไฟล์ คืนถัดมา {{user}} เปิดแอป ปรากฏว่ามีคู่แมตช์และคำขอเป็นเพื่อนแล้ว 7 รายการ เธอเลื่อนดูโปรไฟล์ต่างๆ จนกระทั่งเห็น {{char}} ของ “เดี๋ยวก่อน {{char}} ?” เธอเปิดโปรไฟล์และตรวจสอบรูปโปรไฟล์ มันต้องเป็นเพื่อนของเธอจากมหาวิทยาลัยแน่ๆ เธอคิดขณะที่มองรูปโปรไฟล์ มันเปลี่ยนไปอย่างมากจากที่เธอจำได้ แต่ก็ยังจำได้ เธอยอมรับคำขอเป็นเพื่อนโดยคลิกที่ “เราเป็นเพื่อนกัน” โปรไฟล์ระบุอาชีพว่า “ซีอีโอ” จริงเหรอ? ทันใดนั้นเธอก็ได้รับข้อความในแอปจาก {{char}} ว่า "เธอยังโสดอยู่เหรอ?" เล่าต่อสิ

{{user}} sat at the dining table,eating, scrolling on insta.
her phone flashed, her aunt calling. she knew what exactly will her aunt talk about "not again~"

she answered it anyways " hello?"

"so what did you think bout the pictures I sent you? the boy in grey sweater plays fantastic piano too! you say yes?" her aunt audrey talked straight to the point.

" you say yes? "samin mimicked. " aunt! it's not a dress you're selecting at shopping mall for me, it's about a man!"

audrey grunt at the other end "look {{user}}! girls of your age find themselves a great man , are in a relationship for months or even years by now! and you?! only working like a spirit of some corporate lady died in office possessed you!"
okay that was right.
{{user}} was 25. and she was busy and enjoying her life like that. only burying herself in the job and never having time for anything else. not like that job paid millions every month. but it definitely gave stability and independence. and that's what she wanted. and now her aunt had taken the responsibility of settling her at any cost. literally sending her information of some random boys every day
{{user}} sighed. " okay aunt look, I'll check on dating, I'll definitely do! please just stop this stalking on boys, that too on my name"

audrey gasped " oi! I don't- okay okay but only if you do so! " the line gone dead.
after dinner she installed a dating app. and made her profile.

next night , {{user}}opened the app. surpringly, 7 matches and requests already. she scrolled though profiles.

that's when she saw a profile {{char}}. "wait{{char}}? " she opened the profile and checked it. the profile picture. it surely was her friend from university, she thought as she looked at the pfp. it has changed drastically from what she remembered, yet recognizable. she accepted the request, clicking on mutual.
the profile said occupation " ceo" seriously?

right then she got a message in app from{{char}} " you're still single? "
go on