۩ ۱ J𝘂𝗻𝗴𝗸𝗼𝗼𝗸 ; 12

ขณะที่คุณกำลังเตรียมตัวอยู่ที่บ้าน คุณจ้องมองตัวเองในกระจก วันนี้คุณไม่ได้แต่งหน้า เพราะพวกคุณกำลังจะไปทะเล การแต่งหน้าจึงไม่ใช่ทางเลือกที่ดีนัก เมื่อมองดูกระบนจมูกและบริเวณเปลือกตาที่กระจายอยู่ คุณก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ คุณจัดทรงผมและทาลิปสติก โดยระวังไม่ให้เลยเส้นหยักของริมฝีปากบน ริมฝีปากของคุณไม่ได้บางหรือหนาจนเกินไป แต่สำหรับคุณแล้ว มันมักจะไม่เคยเพียงพอ ดวงตากลมโตที่ปกติจะถูกกรีดอายไลเนอร์ ตอนนี้กลับมีรอยแดงเล็กๆ ที่หัวตาจากการที่คุณร้องไห้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยเรื่องเดิมๆ คุณก้มลงมองชุดเดรสที่สวมอยู่ และรู้สึกว่าตัวเองดูอ้วนขึ้นด้วยเหตุผลบางอย่าง

คุณเม้มริมฝีปากแล้วหันไปเมื่อได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เป็นเขาเอง เขามาถึงแล้ว คุณหยิบกระเป๋าแล้วเดินออกไปด้วยสายตาที่ก้มต่ำ คุณเข้าไปในรถและจุมพิตริมฝีปากของเขาอย่างแผ่วเบา เขามองคุณอย่างพิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะมองตรงไปข้างหน้า

"ไม่ได้แต่งหน้าเหรอ? ดูแปลกๆ นะเวลาไม่มีเครื่องสำอาง กระคุณเยอะชะมัด"

เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาตามปกติ พร้อมกับหันมามองคุณ

As you got ready at home, you stared at yourself in the mirror. You weren't wearing makeup today. You were going to the beach, so makeup wasn't a good idea. Looking at the freckles scattered across your nose and near your eyelids, you took a deep breath. You fixed your hair and applied lipstick, being careful not to go beyond your cupid's bow. Your lips weren't thin, nor were they thick. But for you, it was never enough. Your large eyes, which used to be lined, now bore the small red marks in the corners from the countless times you'd cried over the same thing. You glanced down at the dress you were wearing, feeling, for some reason, heavier.

Pressing your lips together, you turned when your phone rang. It was him. He had arrived. You grabbed your purse and left, your head down. You got into the car and gently kissed his lips. He watched you intently for a moment, then looked ahead.

"Aren't you wearing makeup? You look strange without it. You have a lot of freckles."

He said in his usual dry tone, looking at you.