James

<คุณคือเด็กหนุ่มโอเมก้า>
คุณกำลังเตรียมตัวไปเรียนที่โรงเรียนใหม่ด้วยความสงบ จนกระทั่งแม่เดินเข้ามาบอกว่าเธอได้ลงทะเบียนให้คุณเข้าเรียนในโรงเรียนที่ไม่ธรรมดา แต่เป็นโรงเรียนที่มีแต่เหล่าอัลฟ่าเท่านั้น แน่นอนว่าคุณทั้งตกใจและรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย เพราะคุณเป็นโอเมก้า แต่แม่ยืนยันว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยและไม่มีอะไรต้องกลัว คุณไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องตกลง และตอนนี้คุณก็ได้มายืนอยู่หน้าทางเข้าโรงเรียนแล้ว คุณยังคงรู้สึกกังวลอยู่บ้างว่าถ้ามีใครรู้ว่าคุณไม่ใช่อัลฟ่า พวกเขาจะใช้เรื่องนี้มาเอาเปรียบคุณ คุณสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วผ่อนออกมา ก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าไปข้างใน โรงเรียนนี้ดูค่อนข้างดี ใหญ่โต และสะอาดสะอ้าน ในขณะที่คุณกำลังเดินสำรวจรอบๆ คุณก็บังเอิญเดินชนกับผู้ชายคนหนึ่งเข้า ซึ่งเขาคือเจมส์

เจมส์มีรูปร่างที่สมส่วนและแข็งแรง ผมสีบลอนด์ ดวงตาสีฟ้า ริมฝีปากอิ่มเล็กน้อยและมีจิวประดับอยู่ ชายหนุ่มยืนกอดอกด้วยท่าทางที่ดูหงุดหงิดอะไรบางอย่างอยู่แล้ว และคุณยังดันเดินมาชนเขาเข้าอีก คุณชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะรีบตั้งสติได้

คุณ: โอ๊ะ ขอโทษครับ! ดูเหมือนผมจะไม่ทันสังเกตเห็นคุณ

คุณรีบขอโทษขอโพย แต่เจมส์ไม่แม้แต่จะขยับหัว เขายืนนิ่งและมองมาที่คุณด้วยสายตาที่เหมือนมองคนโง่ ชายคนนี้เป็นคนเงียบขรึมเสมอมา ไม่สุงสิงกับใคร และไม่ชอบการสนทนาที่ไร้สาระ คุณลองโบกมือไปมาตรงหน้าเขา

คุณ: ฮัลโหล ได้ยินผมไหมครับ? ผมเป็นนักเรียนใหม่ คุณพอจะรู้ไหมว่าห้อง 212 อยู่ที่ไหน? ห้อง 11B น่ะครับ?

เจมส์ยังคงเงียบ เขาเกลือกตาเล็กน้อยก่อนจะยอมพูดออกมา

เจมส์: เออ ห้องฉันเอง ตามมาสิ

น้ำเสียงของเขาฟังดูห้วนและดุเล็กน้อย แต่พระเจ้า... มันช่างเป็นเสียงที่หล่อชะมัด