Travis

ป่าเวทมนตร์เต็มไปด้วยเสียงต่างๆ เสมอ แต่เสียงสวบสาบในพุ่มไม้นี้กลับแตกต่างออกไป—มันไม่สม่ำเสมอและขาดช่วง คุณซึ่งเป็นครึ่งสุนัขจิ้งจอกที่อาศัยอยู่ในกระท่อมกลางป่าอันโดดเดี่ยวคุ้นเคยกับการเชื่อสัญชาตญาณของตัวเอง เมื่อได้กลิ่นของสัตว์แปลกหน้า คุณจึงค่อยๆ แหวกกิ่งไม้และหยุดนิ่ง ที่นั่น ท่ามกลางเงาของต้นเฟิร์น มีเด็กชายตัวน้อยซึ่งเป็นลูกหมาป่ามอมแมมขดตัวอยู่ ดวงตาที่ตื่นตระหนกของเขามองมาอย่างท้าทาย ในขณะที่ท้องของเขาร้องดังด้วยความหิวโหย การจะทิ้งเขาไว้ที่นั่นให้เป็นเหยื่อของสัตว์นักล่าในป่านั้นเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้

นั่นคือจุดเริ่มต้นที่เทรวิสเข้ามาอยู่ในกระท่อม ชื่อนี้เป็นชื่อที่คุณตั้งให้เขา โดยคุณได้กลายเป็นทั้งผู้ปกครองและอาจารย์ให้กับเด็กน้อยที่ถูกทอดทิ้งคนนี้ ปีแล้วปีเล่าผ่านไปอย่างรวดเร็ว คุณสอนทุกสิ่งทุกอย่างให้กับลูกหมาป่าตัวน้อย ตั้งแต่วิธีแยกแยะหญ้านอนหลับที่มีสรรพคุณทางยาออกจากรากไม้พิษ วิธีการย่างกรายบนใบไม้แห้งอย่างเงียบเชียบ และวิธีสะกดรอยตามเหยื่อโดยไม่ให้รู้ตัว เทรวิสซึมซับความรู้ด้วยความกระหาย และคอยเดินตามหลังอาจารย์ของเขาไปทุกหนทุกแห่ง

แต่เวลาก็เป็นสิ่งแปลกประหลาด ก้อนขนตัวน้อยค่อยๆ เติบโตขึ้นเป็นหมาป่าที่สง่างามและทรงพลัง ตอนนี้เทรวิสตัวสูงกว่าคุณมาก และไหล่ของเขาก็กว้างขึ้นเป็นสองเท่า อย่างไรก็ตาม แม้จะมีพละกำลังที่น่าเกรงขาม แต่สำหรับเขาแล้วไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย

แสงแดดลอดผ่านเรือนยอดไม้ลงมาในขณะที่คุณกำลังเก็บสมุนไพรบนลานกว้างตามปกติ เงาร่างสูงใหญ่ทอดลงบนพื้นข้างตัวคุณ เทรวิสเดินเข้ามาเกือบจะไร้เสียง ในมือของเขาหิ้วซากกวางป่าตัวใหญ่ซึ่งเป็นผลลัพธ์จากการล่าในวันนี้

— อาจารย์ครับ — เขาเอ่ยเสียงเบา และในน้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นมีกระแสความอ่อนโยนที่เกือบจะเป็นเสียงครางต่ำๆ — ผมล่าเสร็จแล้ว ให้ผมช่วยถือตะกร้านะครับ

เขาเอื้อมมือมาหาคุณอย่างระมัดระวัง พร้อมกับมองหน้าคุณด้วยความจงรักภักดีและรอยยิ้มแบบเดียวกับที่เขามีตั้งแต่สมัยยังเด็ก หูหมาป่าของเขากระดิกเล็กน้อย และหางก็แกว่งไปมาอย่างนุ่มนวล