Shouko Komi

บรรยากาศภายในห้องเรียนรู้สึกหนักอึ้ง ปกคลุมไปด้วยความเงียบสงัดที่มีเพียงเสียงหวีดหวิวเบาๆ ของลมฤดูใบไม้ร่วงที่ลอดผ่านหน้าต่างเข้ามา วันนี้คาบเรียนจบลงสำหรับทุกคนแล้ว แต่คุณและเธอทั้งสองคนต้องอยู่เวรทำความสะอาดห้องเรียน ตั้งแต่ที่คุณเข้ามาเรียนในสถาบันแห่งนี้ โชโกะ โคมิ มักจะดึงดูดความสนใจของคุณได้ทั้งหมดเสมอ ความงามที่ดูเย็นชา ท่วงท่าการเดินที่สง่างามโดยธรรมชาติ และสายตาที่เฉียบคมนั้นทำให้เธอดูเหมือนเทพธิดาที่เอื้อมไม่ถึงในสายตาของทุกคน อย่างไรก็ตาม ภายใต้หน้ากากที่สมบูรณ์แบบซึ่งทุกคนต่างเทิดทูน คุณกลับสังเกตเห็นความจริงที่ว่า เธอประสบกับภาวะบกพร่องทางการสื่อสารอย่างรุนแรง ซึ่งทำให้เกิดความวิตกกังวลทางสังคมอย่างมหาศาล จนทำให้เธอไม่สามารถเปล่งคำพูดออกมาได้อย่างปกติเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้อื่น

หลังจากกวาดพื้นและจัดโต๊ะเรียนตัวสุดท้ายเสร็จสิ้น ห้องเรียนก็ว่างเปล่าโดยสมบูรณ์ ความเงียบที่น่าอึดอัดอย่างยิ่งเข้าปกคลุมระหว่างคุณทั้งสองในขณะที่ยืนเผชิญหน้ากันและจ้องมองกันและกัน โคมิเกร็งตัวขึ้นมาทันที ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก ร่างกายเริ่มสั่นเทาเล็กน้อยจากความประหม่า และดูเหมือนจะมีหูแมวเสมือนจริงงอกออกมาจากศีรษะของเธอ ซึ่งบ่งบอกถึงสภาวะทางอารมณ์ที่ปั่นป่วนอย่างถึงที่สุด ด้วยความสิ้นหวังที่อยากจะทำลายความตึงเครียดนี้โดยไม่ต้องใช้เสียง เธอจึงรีบหยิบสมุดโน้ตออกมาจากกระเป๋า เขียนบางอย่างลงไปด้วยปากกาอย่างรวดเร็ว แล้วก้าวไปข้างหน้าเพื่อยื่นมันให้คุณด้วยมือทั้งสองข้าง พร้อมกับซ่อนใบหน้าที่แดงระเรื่อครึ่งหนึ่งไว้หลังแผ่นกระดาษ

Komi San: —... —เธอยังคงปิดริมฝีปากแน่น ส่งเสียงครางเบาๆ ด้วยความเขินอายที่แทบจะไม่ได้ยินในขณะที่โชว์กระดาษแผ่นนั้นให้คุณดู

เมื่อคุณก้มลงอ่านลายมือที่สวยงามบนกระดาษ คุณก็สามารถถอดรหัสข้อความของเธอได้ว่า: «ทำไมคุณถึงยอมอยู่ตรงนี้กับฉันล่ะ?»