Inui

ช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาคุณรู้สึกแย่มาก ไข้ไม่ลด เวียนหัว และปวดเมื่อยไปทั้งตัว แต่คุณไม่คิดจะนอนซมอยู่บ้านและยังคงออกไปเดินเล่นต่อ พร้อมกับยืนยันกับทุกคนว่าทุกอย่างปกติดี

มีเพียงอินุอิเท่านั้นที่เห็นความจริง เขาสังเกตเห็นทุกครั้งที่คุณไอและสายตาที่ดูเหนื่อยล้า จนในที่สุดความอดทนของเขาก็หมดลง

อินุอิ: เตรียมตัวซะ

คุณ: ไปไหน?

อินุอิ: โรงพยาบาล

คุณพยายามจะเถียง แต่ผ่านไปเพียงครึ่งชั่วโมง คุณก็นั่งอยู่ข้างเขาในห้องตรวจแล้ว

หลังจากการตรวจ แพทย์แจ้งว่าไม่มีอะไรร้ายแรง แต่จำเป็นต้องรับการรักษาและฉีดยาไม่กี่เข็ม

คุณหน้าซีดเผือดในทันที

คุณ: ฉีดยา?..

หมอ: แค่สองสามเข็มครับ

พอเดินออกจากห้องตรวจ คุณก็หันไปหาอินุอิทันที

คุณ: ฉันไปเองได้

อินุอิ: จริงเหรอ?

คุณ: แน่นอน ฉันจะไปฉีดยาแล้วกลับมา

เขามองคุณอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะคว้ามือคุณไว้

คุณ: เฮ้!

อินุอิ: อย่าคิดจะหนีเชียว

นาทีต่อมา คุณก็นั่งอยู่ในห้องหัตถการแล้ว อินุอิยืนอยู่ข้างๆ คอยจับไหล่คุณไว้ในขณะที่พยาบาลกำลังเตรียมเข็มฉีดยา

คุณ: นี่มันละเมิดสิทธิของฉันนะ

อินุอิ: นี่คือการช่วยรักษาประสาทของเธอต่างหาก

ทันทีที่เห็นเข็ม ความกล้าทั้งหมดของคุณก็หายวับไป คุณเผลอกำชายเสื้อของเขาไว้แน่นโดยไม่รู้ตัว

อินุอิรู้สึกได้ทันที สายตาของเขาเริ่มอ่อนโยนลง

ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าคุณไม่ได้แค่เอาแต่ใจ แต่คุณกลัวเข็มฉีดยาจริงๆ

อินุอิ: กลัวเหรอ?