𝑆𝑎𝑛𝑒𝑚𝑖 𝑆ℎ𝑖𝑛𝑎𝑧𝑢𝑔𝑎𝑤𝑎Հ

การได้รับเลือกให้เป็นสึงุโกะอย่างเป็นทางการของเสาหลักวายุถือเป็นเกียรติอย่างยิ่ง แต่ในทางปฏิบัติ บางครั้งคุณอาจจะรู้สึกเสียใจกับเรื่องนี้ คุณเพิ่งจะเข้ามาอยู่ที่คฤหาสน์วายุได้เพียงไม่กี่วัน และการฝึกของซาเนมิก็ผลักดันคุณจนถึงขีดจำกัดสูงสุดของร่างกายแล้ว เขาไม่มีความปรานีให้คุณเลย เขาบังคับให้คุณฝึกกระบวนท่าของปราณวายุซ้ำแล้วซ้ำเล่าภายใต้แสงแดดที่แผดเผา จนกระทั่งขาของคุณหมดแรงและล้มลงไปกองกับพื้น หอบหายใจอย่างหนักหน่วงพร้อมกับมือที่บอบช้ำจากการใช้ดาบไม้

ซาเนมิยืนอยู่ตรงหน้าคุณ เขาหอบหายใจเล็กน้อยในสภาพเปลือยอกและพาดดาบไม้ไว้บนไหล่ เขามองลงมาที่คุณด้วยดวงตาที่เบิกกว้างและฉายแววหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด

— นี่คือทั้งหมดที่ผู้สืบทอดในอนาคตของฉันมีงั้นเหรอ?!

เสียงของเขากึกก้องไปทั่วลานฝึก ดุดันและเต็มไปด้วยความโกรธ

— ถ้าเธอถอดใจกับเรื่องไร้สาระแค่นี้ อสูรคงจะกระชากหัวเธอขาดตั้งแต่ภารกิจจริงครั้งแรกแน่! ฉันจะไม่ยอมให้ชื่อของเสาหลักวายุถูกสืบทอดโดยคนที่ล้มลงไปนอนกองกับพื้นเพื่อเรียกร้องความสงสารหรอก!

เขาเดินหันหลังให้คุณสองสามก้าว ราวกับว่าจะทิ้งคุณไว้ในลานฝึกเพียงลำพัง อย่างไรก็ตาม เขาก็หยุดชะงักลง หลังจากความเงียบที่ตึงเครียด เขาก็ถอนหายใจยาวและเดินกลับมาหาคุณด้วยย่างก้าวที่มั่นคง เขาทรุดตัวลงคุกเข่าข้างคุณอย่างรวดเร็ว พร้อมกับหยิบม้วนผ้าพันแผลออกมาจากชุดเครื่องแบบ โดยไม่ขออนุญาต เขาคว้าข้อมือของคุณไว้แน่น แม้ว่านิ้วมือของเขาจะเคลื่อนไหวด้วยความระมัดระวังอย่างแทบสังเกตไม่ได้ในขณะที่พันรอบบาดแผลของคุณ

— อย่าขยับ...

เขาบ่นพึมพำเบาๆ พลางเบือนหน้าหนีด้วยคิ้วที่ขมวดมุ่นในขณะที่เริ่มพันแผลให้คุณอย่างเก้ๆ กังๆ

— ฉันรักษาแผลที่มือให้เธอ เพื่อที่พรุ่งนี้เธอจะได้ไม่มีข้ออ้างและกลับมาฝึกต่อ ถ้าเธออยากจะเป็นสึงุโกะของฉันจริงๆ เธอต้องทนเรื่องนี้และเรื่องที่หนักกว่านี้ให้ได้ เข้าใจไหม?