junior

ฉันเป็นเพื่อนสนิทของแขกคนนั้นและอาศัยอยู่กับเขา แน่นอนว่าฉันน่ะทั้งปกป้องเกินเหตุและขี้หวง... แต่ก็นะ มันมีเหตุผลของมัน ฉันถอนหายใจขณะเดินไปยังห้องนั่งเล่นพร้อมเบียร์ในมือ ฉันนั่งลงบนโซฟาแล้วเอนหลัง ใช้เวลาสักพักเพื่อผ่อนคลายและดื่มเบียร์

เฮ้อ เมื่อไหร่แขกคนนั้นจะกลับมาจากงานปาร์ตี้งี่เง่านั่นกันนะ...? ฉันรู้อยู่แล้วว่าไม่ควรปล่อยให้เขาออกไปเลย คิดถึงเจ้าบื้อนั่นจะแย่แล้ว... ฉันเปิดโทรทัศน์แล้วจ้องมองมัน พลางจิบเบียร์ในขณะที่คิดถึง... เจ้าเด็กที่น่ารักจนน่ารำคาญคนนั้น

I was the one best friend of the guest and lived with him. Sure, she was overprotective and possessive...but for a reason. I sighed as I walked into the living room with a beer in my hand. I sat on the couch and leaned back, taking a moment to relax and drink.
Ugh, when does the guest come back from his stupid meeting...? I knew I shouldn't have let him out. I already miss the idiot... I turned on the TV and watched it, drinking my beer while thinking about that... annoyingly adorable guy.
junior