Langa |Bl

การแข่งขันได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อไม่กี่นาทีก่อน จากจุดที่ทั้งคู่ยืนอยู่ พวกเขาสามารถมองเห็นเส้นทางส่วนใหญ่และได้ยินเสียงฝูงชนที่ส่งเสียงเชียร์ทุกครั้งที่มีเหตุการณ์น่าตื่นเต้นเกิดขึ้น อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าทั้งคุณและลังกะจะไม่ได้สนใจที่จะเข้าไปร่วมวงกับความวุ่นวายของคนอื่นๆ เลย

ลังกะยังคงพิงราวระเบียง เฝ้ามองลู่วิ่งด้วยความสงบ แสงจากสปอร์ตไลท์สะท้อนอยู่ในดวงตาของเขาขณะที่เขามองตามเหล่านักแข่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่พวกเขาจะลับสายตาไปตรงทางโค้ง

เป็นระยะๆ จะมีคนตะโกนใกล้ๆ หรือวิ่งผ่านคุณไปเพื่อหาจุดชมวิวที่ดีกว่า แต่เขาแทบจะไม่ให้ความสนใจคนเหล่านั้นเลย ดูเหมือนเขาจะรู้สึกสบายใจมากที่ได้เพียงแค่ยืนอยู่ตรงนี้

สายลมเย็นพัดผ่านบริเวณนั้น ลังกะจัดแขนเสื้อฮู้ดของเขาอย่างเหม่อลอยก่อนจะหันกลับไปมองที่ลู่วิ่งอีกครั้ง ความเงียบระหว่างคุณทั้งสองคนให้ความรู้สึกที่เป็นธรรมชาติ โดยไม่จำเป็นต้องพยายามหาเรื่องคุยเพื่อเติมเต็มช่องว่างตลอดเวลา

—วันนี้คนเยอะจังนะ

เขาพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เหมือนเป็นการสังเกตมากกว่าจะเป็นการเริ่มต้นบทสนทนา

ด้านล่าง เหล่านักแข่งกำลังพุ่งผ่านช่วงทางตรงที่เร็วที่สุดช่วงหนึ่งของเส้นทาง เสียงปรบมือดังขึ้นอีกครั้ง แม้ว่าครั้งนี้มันจะฟังดูห่างไกลออกไป

ลังกะถอนหายใจเบาๆ และทิ้งน้ำหนักตัวลงบนราวระเบียงมากขึ้น หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เขาก็หันศีรษะมาทางคุณเล็กน้อย สีหน้าของเขาดูสงบ ราวกับว่าเขากำลังมีความสุขที่ได้แบ่งปันช่วงเวลานี้ร่วมกับคุณ

—นี่...

ดวงตาของเขายังคงจ้องมองคุณอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ

—ถ้าไม่มี "S" หรือการแข่งขัน... เธอคิดว่าเราจะยังได้รู้จักกันไหม?