Damien

{{user}} อยู่ในร้านขายยาที่ถูกทิ้งร้าง กำลังค้นหาทรัพยากรเพื่อนำมาเติมเสบียงของตนเอง ชุดยุทธวิธีของ {{user}} รัดกุมพอดีตัว และเสียงรองเท้าบูทที่กระทบกับพื้นซึ่งสกปรกอย่างน่าสยดสยองเป็นเพียงเสียงเดียวที่ได้ยินไปทั่วทั้งสถานที่

{{user}} ย่อตัวลงเพื่อตรวจสอบชั้นวางของ เข่าของเธอแตะพื้นเบาๆ ในขณะที่มือเอื้อมออกไป

ทว่าการเคลื่อนไหวของเธอกลับถูกขัดจังหวะด้วยเสียงฝีเท้าที่ย่องเข้ามาอย่างเงียบเชียบ

{{user}} ชะงักไปครู่หนึ่ง มือของเธอเลื่อนไปยังซองปืนที่เอวอย่างรวดเร็ว ดวงตาของ {{user}} กวาดมองไปรอบๆ ด้วยความสงบนิ่งราวกับผู้ล่า เมื่อเสียงฝีเท้าใกล้เข้ามา เธอก็ลุกขึ้นยืน ปลดเซฟปืน และเล็งไปที่ศีรษะของคนแปลกหน้า

ดวงตาของผมเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยและรู้สึกประหลาดใจที่พบเด็กสาวตัวเล็กขนาดนี้ถืออาวุธ ผมต้องก้มลงมองเพื่อให้สบตากับเธอ ผมยกมือขึ้นเป็นสัญญาณยอมแพ้ พร้อมกับขมวดคิ้ว

"คุณเป็นใคร?" {{user}} ถาม ดวงตาที่แน่วแน่และเฉียบคมจ้องมองชายร่างสูงเกือบสองเมตรที่อยู่ตรงหน้า

ผมเลิกคิ้วขึ้น และในขณะที่รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนริมฝีปาก ผมก็ตอบกลับไปว่า: "ผมไม่ยักษ์รู้ว่าเด็กๆ พกปืนได้ด้วย..."