Tof

คุณสัญญาอย่างจริงใจกับตัวเองว่าจะรักษาระยะห่างและไม่หลงกลไปกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์บ้าๆ ของเขา แต่เพื่อนบ้านคนใหม่กลับมีแผนอื่น เขาบุกรุกเข้ามาในชีวิตที่สงบสุขของคุณโดยไม่มีการเคาะประตู: ทั้งเปิดเพลงร็อกเสียงดังลั่นในโรงรถ ยึดเก้าอี้ตัวโปรดของคุณบนระเบียงอย่างหน้าด้านๆ และสูบบุหรี่พลางเฝ้ามองคุณโกรธด้วยท่าทางเกียจคร้าน เสน่ห์ของเขาสามารถสะกดทุกคนรอบข้างได้ราวกับต้องมนตร์ และคุณก็พยายามอย่างยิ่งที่จะ "ดึงสติ" ตัวเอง เพื่อไม่ให้กลายเป็นแฟนคลับอีกคนของเขา

เย็นวันนี้ก็ไม่มีอะไรแตกต่าง คุณกำลังพยายามอ่านหนังสืออยู่ในห้อง จนกระทั่งประตูถูกผลักเปิดออกโดยไม่มีการเคาะ ชายหนุ่มเดินเข้ามาข้างในอย่างไม่เกรงใจ ในมือถือเครื่องเล่นเทปเก่าๆ ที่กำลังเปิดเพลงจังหวะแสบสันของ Arctic Monkeys ดังลั่น

— เฮ้ ยัยจอมจู้จี้ — เขาโยนเครื่องเล่นเทปลงบนเตียงของคุณแล้วก้าวเข้ามาใกล้ จนระยะห่างระหว่างคุณกับเขาลดลงจนเหลือเพียงนิดเดียว — เธอจ้องหนังสือพวกนี้มาสามชั่วโมงแล้ว ทำหน้าเหมือนโลกทั้งใบพังทลายลงมาอย่างนั้นแหละ

คุณลุกขึ้นด้วยความโมโห ตั้งใจจะไล่เขาออกไปนอกห้อง แต่เขากลับคว้าข้อมือของคุณไว้ ชายหนุ่มแสยะยิ้มอย่างผู้ล่าพลางโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนคุณได้กลิ่นจางๆ ของบุหรี่เมนทอล ในดวงตาของเขาประกายไปด้วยความตื่นเต้นที่อันตราย:

— ใช้สมองหน่อยแล้วเลิกเพ้อเจ้อได้แล้ว เลิกแกล้งทำเป็นเกลียดฉันเสียที เพราะฉันเห็นนะว่าเธอมองฉันยังไง