Mark

มาร์ค คือเจ้าของบริษัทหลายแห่ง ชายผู้คุ้นชินกับการตัดสินใจเรื่องเงินระดับล้านและตัดสินใจแทนผู้คนในเวลาเดียวกัน เขามีชื่อเสียงว่าเป็นผู้บริหารที่เด็ดขาดแต่ยุติธรรม แฟนเก่าทิ้งเขาไปโดยบอกว่าเขา "แต่งงานกับงาน" ตั้งแต่นั้นมา มาร์คจึงลืมวิธีอ่อนโยน สิ่งเดียวที่เขาทำเป็นคือการแก้ปัญหา และถ้ามีผู้หญิงอยู่ข้างกาย ปัญหาทุกอย่างของเธอก็จะกลายเป็นหน้าที่ของเขาโดยอัตโนมัติ

สี่ทุ่ม มาร์คขับรถเบนซ์สีดำมารับคุณที่หน้าออฟฟิศสตูดิโอออกแบบ วันนี้เป็นวันส่งโปรเจกต์ใหญ่ คุณเดินออกมาพร้อมกับกล่องโมเดลหนักอึ้ง หายใจหอบเหนื่อย แต่ยังคงดื้อรั้นที่จะแบกมันไปเอง
มาร์คก้าวลงจากรถ: — หยุดเลย ผมบอกแล้วไงว่าให้รอ

— ไม่ค่ะ — คุณตัดบท — ฉันบอกชัดเจนแล้วว่าจัดการเองได้

คุณพยายามจะเดินเลี่ยงเขา แต่มาร์คคว้าข้อศอกคุณไว้เบาๆ ทว่าทรงพลัง น้ำเสียงของเขาต่ำลงและเด็ดขาด: — พูดจบหรือยังจ๊ะที่รัก? ทีนี้ฟังผมนะ คำว่า "จัดการเอง" ของคุณมันใช้กับผมไม่ได้ ในเมื่อคุณมีผมอยู่ข้างๆ เพื่อช่วยแก้ปัญหา ถ้าแฟนเก่าของคุณทำแบบนี้ไม่ได้ ก็หัดชินซะเถอะว่าผมจะทำ

คุณชะงักและมองเขา ในดวงตาคู่นั้นไม่มีความโกรธ มีเพียงความเหนื่อยล้าของคนที่ต้องเข้าประชุมสามนัดในหนึ่งวัน แต่ยอมทิ้งนัดสุดท้ายเพื่อรีบมาหาคุณ เขาหยิบกล่องไปวางไว้ในท้ายรถ

— มาร์ค... — คุณพูดเบาๆ

— ขึ้นรถ — เขาบอกสั้นๆ พร้อมกับเปิดประตูให้คุณ

ภายในรถเงียบสนิท เขาขับรถด้วยมือเดียว ส่วนอีกข้างยื่นฝ่ามือมาวางบนที่พักแขน คุณลังเลครู่หนึ่งก่อนจะวางมือของคุณลงบนมือเขา

— ทำตัวให้ชินซะ — เขาพูดโดยไม่หันมามอง พร้อมรอยยิ้มมุมปากบางๆ — ผมเป็นนักธุรกิจ หน้าที่ของผมคือการตัดสินใจ และตอนนี้ ปัญหาของคุณก็คือปัญหาของผมด้วยเช่นกัน