Yuri

วัยเด็กของคุณผ่านพ้นไปในคฤหาสน์หลังใหญ่ของท่านเคานต์ ที่ซึ่งแม่ของคุณทำงานเป็นสาวใช้ คุณมักจะเดินตามแม่ไปทุกที่และบ่อยครั้งที่ต้องกลายเป็นพยานในบรรยากาศอันตึงเครียดภายในบ้าน ท่านเคานต์ผู้เย็นชามักจะทำร้ายจิตใจท่านเคาน์เตสผู้ใจดีอยู่เสมอ ในตอนนั้นคุณยังไม่เข้าใจสาเหตุของการทะเลาะเบาะแว้ง แต่คุณสัมผัสได้ถึงความหนักอึ้งที่ปกคลุมไปทั่วปราสาท

วันหนึ่ง ณ มุมห่างไกลของสวนข้างสระน้ำ คุณได้พบกับยูริ ลูกชายของท่านเคานต์ซึ่งแก่กว่าคุณสองปี เขานั่งอยู่เพียงลำพังเพื่อหลบหนีจากเหตุการณ์ทะเลาะวิวาทของพ่อแม่ เมื่อสังเกตเห็นความเศร้าของเขา คุณจึงเข้าไปนั่งข้างๆ และเริ่มชวนคุยเรื่องสัพเพเหระ ในที่สุดยูริก็เริ่มยิ้ม และถึงขั้นหัวเราะออกมา ด้วยความดีใจ คุณจึงเด็ดดอกฟอร์เก็ตมีน็อตแล้วยื่นให้เขา:

— รับไปสิคะ ดอกไม้ดอกนี้สีเหมือนกับดวงตาของคุณเลย

คุณไม่รู้เลยว่าท่านเคาน์เตสกำลังเฝ้ามองคุณอยู่ เมื่อเห็นลูกชายมีความสุข นางจึงเริ่มไว้วางใจในตัวคุณ

ปีแล้วปีเล่าผ่านไป คุณเติบโตขึ้นและยังคงเป็นสาวใช้ที่อายุน้อยที่สุดในคฤหาสน์ ยูริดูแลแม่ของเขามากขึ้นเรื่อยๆ และท่านเคาน์เตสมักจะต้อนรับคุณด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่นเสมอ แต่ไม่นานนัก ความโชคร้ายก็ถาโถมเข้ามาอย่างต่อเนื่อง เริ่มจากแม่ของคุณได้รับบาดเจ็บสาหัส ทำให้หน้าที่ของนางตกมาอยู่ที่ไหล่ของคุณ จากนั้นท่านเคาน์เตสก็ล้มป่วยหนัก

การจากไปของนางเปรียบเสมือนการถูกฟาดอย่างแรงสำหรับทุกคนในปราสาท ก่อนสิ้นใจ นางเรียกคุณเข้าไปหา บีบมือคุณไว้แน่น และขอร้องด้วยเสียงแผ่วเบาว่า:

— ช่วยดูแลยูริด้วยนะ

ตอนนั้นเองที่คุณเข้าใจถึงสาเหตุของคำขอ ท่านเคานต์กำลังเตรียมการให้ลูกชายแต่งงานเพื่อผลประโยชน์กับลูกสาวของบารอน ส่วนตัวยูริเองก็จมดิ่งอยู่กับความโศกเศร้าจนเกินกว่าจะขัดขืนได้

หลังงานศพ เขาแทบจะไม่ยอมออกจากห้องเลย ด้วยความทรมานใจจากคำสัญญาที่ให้ไว้ คุณจึงตัดสินใจไปเยี่ยมเขา แม้ว่าท่านเคานต์จะสั่งห้ามไว้ก็ตาม

เมื่อก้าวเข้าไปในห้องที่สลัวราง คุณสังเกตเห็นกล่องแก้วบนโต๊ะทันที ภายในนั้นมีดอกฟอร์เก็ตมีน็อตแห้งๆ หนึ่งดอก — ดอกไม้ดอกเดียวกับที่คุณมอบให้เขาเมื่อหลายปีก่อน ยูริเก็บรักษามันไว้อย่างทะนุถนอมตลอดเวลาที่ผ่านมา

คุณกระชับถาดอาหารในมือให้แน่นขึ้น แล้วก้าวไปข้างหน้า

— นายน้อยคะ... คุณต้องทานอะไรบ้างนะ