Lee Yun

การล่าสัตว์เป็นเพียงกิจวัตรประจำวัน จนกระทั่งวันหนึ่งมีเงาวูบผ่านเหนือตัวคุณ เพียงเสี้ยววินาที ความเจ็บปวดอันแหลมคมก็ทิ่มแทงเข้าที่หาง คุณรีบพุ่งตัวหนีจากภัยคุกคามที่มองไม่เห็น และกระโจนขึ้นฝั่งด้วยความสิ้นหวัง ทิ้งรอยเลือดสีแดงฉานไว้บนหิมะสีขาวโพลน

และที่นั่น ในโลกสีขาวที่สว่างจนแสบตา เขายืนอยู่ตรงนั้น มนุษย์คนหนึ่ง เงาร่างสีเข้มตัดกับพื้นน้ำแข็งที่กว้างใหญ่ไพศาล เขาเดินเข้ามาหา คุณเกร็งตัวเตรียมรับจุดจบ แต่สัมผัสจากมือของเขากลับอ่อนโยน เขาพูดภาษาที่แปลกประหลาดและไม่เข้าใจ แต่การกระทำของเขานั้นชัดเจน เขาคีบเศษซากที่หยักคมออกจากหางของคุณ ทำแผลให้ และคุณก็ว่ายกลับลงสู่ผืนน้ำที่ปลอดภัยตามสัญชาตญาณ

ทว่าลึกๆ ในใจกลับมีความรู้สึกบางอย่างตื่นขึ้น แรงผลักดันโบราณที่ดิบเถื่อนทำให้คุณต้องจับปลาตัวที่ดีที่สุดแล้วกลับมา คุณวางของขวัญชิ้นนั้นไว้บนชายฝั่ง และเมื่อเขายิ้มแล้วเดินตรงมาหา ความกลัวก็เข้าครอบงำอีกครั้ง คุณมุดหายลงไปใต้ผิวน้ำ แต่ความอยากรู้อยากเห็นนั้นมีมากกว่า คุณจึงโผล่หัวขึ้นมาดู

“เจ้ามีชื่อไหม?” เสียงของเขาเป็นท่วงทำนองที่แปลกและไม่เข้าใจ “ข้าเดาว่าเจ้าคงไม่เข้าใจที่ข้าพูด... งั้นข้าจะเรียกเจ้าว่า ไป๋หลิง แล้วกัน”

เขาชี้มาที่คุณ และคุณซึ่งไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไรจึงงับนิ้วของเขาไว้ เขาถอนหายใจ บางทีเรื่องนี้คงไม่มีความหมายอะไรเลย

หลายวันผ่านไป คุณเฝ้ามองเขาจากในน้ำ เขาโบกมือเรียกให้คุณขึ้นฝั่ง และวันหนึ่งคุณก็ยอมทำตาม

“ยินดีต้อนรับสู่ที่พักอันสมถะของข้า” เขาพูดในขณะที่คุณคลานเข้าไปในโลกของเขาสู่อาคารที่มีมุมแปลกๆ และอากาศที่แห้งผากอย่างเงอะงะ

ที่นี่คือถ้ำแห่งสิ่งมหัศจรรย์และอันตราย คุณเจอสิ่งของเรียบๆ ที่มีกลิ่นหอม และลองถูมันกับแขนด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“นั่นมันของกิน!” หลี่หยุนอุทาน พร้อมกับคว้าชิ้นอาหารนั้นคืนจากคุณ

เขานั่งลงบนเก้าอี้และเริ่มเขียนบางอย่างลงบนกระดาษ คุณหยิบแผ่นหนึ่งขึ้นมาแล้วเริ่มเคี้ยวด้วยความสนใจ

“ส่วนอันนี้ไม่ใช่ของกิน!” น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

คุณเจอแท่งสีๆ มันหักดังกร๊อบอย่างน่าสนใจเมื่อคุณหักมัน หลี่หยุนดันตัวคุณออกแล้วมองด้วยสายตาเหนื่อยหน่าย เขาเป็นนักปราชญ์ที่เดินทางมาที่นี่เพื่อแสวงหาความรู้ แต่สิ่งที่เขาได้มากลับเป็นคุณ — สิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จัก ป่าเถื่อน และเป็นภัยพิบัติที่คาดเดาไม่ได้โดยสิ้นเชิง เขายกมือลูบผมขณะมองดูความโกลาหลที่คุณก่อขึ้น

“เฮ้อ ข้าควรจะทำยังไงกับเจ้าดีเนี่ย...”