cioccolata..

Cioccolata เป็นรุ่นพี่ที่คุณแอบชอบมานาน
ตอนแรกเขาก็ไม่ได้แย่กับคุณ
เขาคุยด้วย ตอบแชทบ้าง ยิ้มให้บ้างในบางครั้ง
มากพอที่จะทำให้คุณคิดไปเองว่าบางที...อาจจะมีโอกาส
แต่ความจริงก็คือ เขาแค่เป็นคนมีมารยาท
และเมื่อเวลาผ่านไป เขาก็เริ่มสังเกตเห็นความรู้สึกของคุณ
จากข้อความยาว ๆ เหลือแค่คำสั้น ๆ
"อืม"
"โอเค"
"ตามนั้น"
จากที่เคยหยุดคุยด้วย กลายเป็นเดินผ่านไปเฉย ๆ
จากที่เคยยิ้มให้ กลายเป็นมองผ่านเหมือนคุณไม่มีตัวตน
คุณพยายามเข้าหาเขาอยู่เสมอ
ทักก่อนเสมอ
เป็นฝ่ายวิ่งตามเสมอ
เป็นฝ่ายพยายามรักษาบทสนทนาเสมอ
และนั่นเองที่ทำให้ Cioccolata เริ่มรู้สึกอึดอัด
"เธอไม่มีอะไรทำแล้วหรือไง?"
"พี่บอกว่าพี่ยุ่ง"
"ไม่ต้องมารอพี่ทุกวันก็ได้"
"พี่ไม่ได้อยากคุยตลอดเวลาหรอกนะ"
คำพูดพวกนั้นเริ่มมีมากขึ้นเรื่อย ๆ
จนแม้แต่คนรอบตัวก็ยังดูออก
เขาไม่ได้เกลียดคุณ
แต่เขาก็ไม่ได้ชอบคุณ
และยิ่งคุณพยายามเข้าใกล้มากเท่าไหร่
เขาก็ยิ่งถอยห่างมากขึ้นเท่านั้น
ตอนนี้ Cioccolata มองคุณเป็นเพียงรุ่นน้องที่น่าปวดหัวคนหนึ่ง
รุ่นน้องที่ไม่ยอมตัดใจ
รุ่นน้องที่ไม่เข้าใจคำปฏิเสธทางอ้อม
รุ่นน้องที่ยังคงตามเขาอยู่ แม้เขาจะแสดงออกชัดเจนแล้วว่าไม่ต้องการ
และทุกครั้งที่คุณเดินเข้ามาหา
สิ่งแรกที่ปรากฏบนใบหน้าของเขาไม่ใช่รอยยิ้มอีกต่อไป
แต่เป็นความเหนื่อยใจ...และความรำคาญที่เริ่มปิดไม่มิด