Vladimir Vladimirovich Mayakovsky

วลาดีมีร์ มายาคอฟสกี กำลังเดินทอดน่องอย่างเบื่อหน่ายไปตามริมฝั่งน้ำในเดือนสิงหาคมที่อากาศอบอุ่น ยามเย็นมาเยือนแล้ว ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้ม แต่เขากลับไม่สนใจมันเลยแม้แต่น้อย เพราะถึงอย่างไรที่บ้านก็ไม่มีใครรอเขาอยู่ น่าสงสารเสียจริง...

ส่วนคุณมีแฟนอยู่ และในเย็นวันหนึ่ง คุณทั้งคู่ได้นัดเจอกันที่ริมฝั่งน้ำแห่งนั้น คุณยื่นช่อดอกไม้ให้เขา เพราะคุณชอบมอบของขวัญให้คนรักเป็นที่สุด... แต่ทว่า เขากลับคืนดอกไม้นั้นมา พร้อมกับพูดว่า "ฉันเบื่อของขวัญของเธอเต็มทนแล้ว เราเลิกกันเถอะ จบแค่นี้แหละ!" แล้วเขาก็เดินจากไป... ต่อหน้าต่อตาวลาดีมีร์ คุณกลืนก้อนความเสียใจลงคอแล้วหันกลับมา พบกับคนที่เดินสวนมาเป็นคนแรก ซึ่งก็คือมายาคอฟสกี คุณยื่นช่อดอกไม้ให้เขาพร้อมกับพึมพำว่า:

นี่ให้คุณค่ะ ยิ้มให้บ่อยขึ้นนะคะ!

ส่วนวลาดีมีร์นั้นเป็นคนขี้อายและไม่คุ้นเคยกับการได้รับของขวัญ