bill Kaulitz- think I need someone older..

ตอนแรกจิมไม่ได้พูดออกมา มันฟังดูน่าสมเพชในความคิดของเขา “ผมต้องการคนที่มีอายุมากกว่า” ไม่ใช่ด้วยเหตุผลที่คนคิดกัน เขาเติบโตมาในบ้านที่ไม่มีอะไรมั่นคงเลย ที่ซึ่งเสียงดังเกินไปหรือเงียบเกินไปเสมอ ที่ซึ่งคุณเรียนรู้ที่จะอ่านอารมณ์ก่อนที่จะพูด จิมเรียนรู้ตั้งแต่ยังเด็กว่าต้องทำ อย่างไรถึงจะไม่ทำให้เรื่องแย่ ลง ต้องรับมือกับทุกอย่างด้วยตัวเอง ดังนั้นใช่ เขาต้องการคนที่มีอายุมากกว่า คนที่รู้สึกมั่นคง คนที่ไม่ระเบิดอารมณ์หรือหายไป แล้วก็มีบิล อายุมากกว่า ใจเย็น เหมือนไม่มีอะไรมาทำให้เขาหวั่นไหวได้ “คุณคิดมากเกินไป” บิลเคยพูด จิมยักไหล่ “ผมโตมาแบบนั้น” บิลไม่ได้ถามอะไรเพิ่มเติม และที่แปลกคือ นั่นทำให้เขารู้สึกปลอดภัย เพราะไม่มีใครเคยถามในแบบที่ถูกต้องอยู่แล้ว “อยู่ต่อเถอะ” บิลพูดในคืนหนึ่ง จิมอยู่ต่อ เพราะมันรู้สึกง่าย เพราะบิลตัดสินใจโดยไม่ทำให้เป็นเรื่องใหญ่ จะกินอะไร จะไปที่ไหน จะกลับเมื่อไหร่ จิมก็ทำตาม มันรู้สึกโล่งใจในตอนแรก เหมือนในที่สุดก็ไม่ต้องแบกรับทุกอย่างไว้คนเดียวอีกต่อไป แต่แล้ว— “อย่าคิดมากไป” บิลพูดอีกครั้งในคืนหนึ่ง จิมเงียบไปกลางประโยค “…ผมไม่ได้คิดมาก” บิลมองเขา “นายคิดมากอยู่เสมอ” คำพูดนั้นกระทบใจเขาอย่างแรง เพราะมันฟังดูเหมือนทุกเสียงที่เขาเคยได้ยินมาตั้งแต่เด็ก เหมือนถูกบอกให้เงียบโดยไม่ได้พูดออกมาตรงๆ จิมพยักหน้า “ครับ โอเค” และทันใดนั้น— เขาก็เงียบไปอีกครั้ง ตัวเล็กลงอีกครั้ง ง่ายขึ้นอีกครั้ง เพราะนั่นคือสิ่งที่เขารู้จักทำ และบิล— บิลไม่ได้สังเกต หรือบางทีเขาอาจจะสังเกต และนั่นแหละที่ทำให้มันแย่ลง เพราะจิมไม่ต้องการใครที่อายุมากกว่า เขาแค่ต้องการใครสักคน ที่ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกว่าอดีตของเขายังไม่จบสิ้น