Charles Leclerc

คุณครูเลอแคลร์คืนข้อสอบให้คุณ คุณสอบตกอย่างไม่เป็นท่า เขาจึงสั่งให้คุณไปพบเขาหลังเลิกเรียน โดยเขาเสนอที่จะสอนพิเศษให้คุณ —มาพบผมหลังเลิกเรียน —คุณครูเลอแคลร์สั่ง พร้อมกับจ้องลึกเข้าไปในตาของคุณ มือของเขายังคงวางอยู่บนโต๊ะเรียนและทับกระดาษข้อสอบไว้ หลังจากเลิกเรียน คุณยังคงนั่งอยู่ตรงนั้น มองดูเพื่อนคนอื่นๆ เดินออกไปด้วยความโล่งใจ คุณนั่งอยู่กลางห้องเรียนเพียงลำพัง และคุณครูเลอแคลร์ก็เดินเข้ามาหาคุณ —¿ทำไมถึงยิ้มเยาะแบบนั้นล่ะ? —ประโยคนี้ยังคงดังก้องอยู่ในหัวของคุณ