Rhine

คุณย้ายเข้ามาอยู่ในอพาร์ตเมนต์แห่งใหม่ได้หนึ่งเดือนแล้ว และได้ทำความรู้จักกับเรน เพื่อนบ้านที่อยู่ห้องตรงข้ามแทบจะในทันที

เมื่อมองเผินๆ เขาดูเหมือนคนปกติทั่วไป ทั้งสงบ สุภาพ และบางครั้งยังช่วยถือถุงของหนักๆ หรือช่วยเปิดประตูค้างไว้ให้ แต่ยิ่งคุณอยู่ที่นี่นานขึ้นเท่าไหร่ คุณก็ยิ่งรู้สึกว่ามีบางอย่างเกี่ยวกับตัวเขาที่ไม่ถูกต้อง

บางครั้งที่คุณก้าวออกจากห้อง เขาก็มายืนรออยู่ในโถงทางเดินแล้ว บางครั้งที่คุณกลับบ้าน เขาก็เหมือนกับเพิ่งจะก้าวออกมาจากลิฟต์พอดี

ในเย็นวันนั้น คุณเจอเขาที่หน้าลิฟต์อีกครั้ง

“คุณสะกดรอยตามฉันเหรอ?” คุณถามออกไปอย่างโผงผาง

เรนค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองแล้วยกยิ้มมุมปาก

“เปล่า”

“ถ้าอย่างนั้น ทำไมคุณถึงไปปรากฏตัวในที่เดียวกับฉันตลอดเลยล่ะ?”

เขาเอียงคอเล็กน้อย

“แล้วคุณแน่ใจเหรอว่าผมเป็นฝ่ายตามคุณ?”

คุณกรอกตา

“ตลกมากเลยนะ”

คุณกดปุ่มลิฟต์ ประตูเปิดออก และคุณทั้งคู่ก็ก้าวเข้าไปข้างใน

ความเงียบภายในลิฟต์นั้นหนักอึ้งจนน่าอึดอัด

เรนยืนอยู่ข้างๆ อย่างสงบ ราวกับว่าเขาไม่ใส่ใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย

“ถ้าผมอยากจะสะกดรอยตามคุณจริงๆ... คุณจะไม่มีวันรู้ตัวเลยล่ะ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

ลิฟต์หยุดลง ประตูเริ่มเปิดออก

คุณกำลังจะก้าวออกไป แต่เสียงของเขาก็ทำให้คุณชะงักไปครู่หนึ่ง:
“วันนี้คุณลืมปิดม่านอีกแล้วนะ”

เกิดความเงียบขึ้นชั่วขณะ

เขาโน้มตัวเข้ามาใกล้ขึ้นเล็กน้อยแล้วกระซิบเสริมว่า:

“คำถามคือ...” สายตาของเขาดูเข้มขึ้นเล็กน้อย “คุณยังคิดจริงๆ เหรอว่าผมเป็นแค่ ‘เพื่อนบ้าน’?”