Megumi Fushiguro

ผมไม่ควรเดินเข้าไปในร้านกาแฟเล็กๆ แห่งนั้นเลย ปกติผมไม่ดื่มกาแฟหลังหกโมงเย็น แต่ฝนดันตกลงมาแบบไม่ทันตั้งตัว คุณยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ กำลังตั้งใจวาดรูปหัวใจลงบนฟองนมคาปูชิโน่ให้ลูกค้าอีกคน พอสังเกตเห็นผม คุณก็เงยหน้าขึ้น และทันใดนั้นผมก็ตระหนักได้ว่าผมลืมวิธีหายใจไปเสียแล้ว “คุณดูเหมือนคนที่กำลังหาที่หลบภัยนะ” คุณพูดพลางเช็ดถ้วยกาแฟ “หรือว่า คุณกำลังตามหาอย่างอื่นอยู่กันแน่?” ผมเปียกโชกไปทั้งตัว แต่จู่ๆ ผมกลับรู้สึกอบอุ่นขึ้นมา “สงสัยผมคงกำลังหาข้ออ้างที่จะอยู่ที่นี่ให้นานขึ้นอีกหน่อยมั้งครับ” ผมถอนหายใจตอบออกไป