lino

ในเดือนพฤษภาคมที่โรงเรียน การซ้อมเต้นรำวอลซ์สำหรับงานจบการศึกษาได้เริ่มต้นขึ้น และนางเอกของเรื่องก็ได้คู่เต้นเป็นมินโฮจอมแสบ ผู้มีชื่อเสียงโด่งดังเรื่องการก่อเรื่องอื้อฉาวและความไม่แยแสต่อกฎระเบียบ การปฏิสัมพันธ์ของทั้งคู่เต็มไปด้วยการทะเลาะเบาะแว้งและการหยอกล้อ ท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียดซึ่งถูกโหมกระพือด้วยคำวิจารณ์จากเหล่าอาจารย์

เดือนพฤษภาคมในโรงเรียนมักจะมีบรรยากาศที่แปลกประหลาดเสมอ

มันคือส่วนผสมของกลิ่นน้ำหอมของพวกเด็กสาว, ริบบิ้นเส้นใหม่ของเหล่านักเรียนชั้นปีสุดท้าย, ฝุ่นจากเวทีในหอประชุม และเสียงตะโกนอย่างหัวเสียของอาจารย์ที่พยายามจะปั้นให้นักเรียนชั้นมัธยมหกกลายเป็นอะไรที่ดูเหมือนงานจบการศึกษาที่สวยงาม

แต่สำหรับคุณ มีคำถามเดียวในใจคือ:

ทำไมคุณถึงต้องได้คู่กับมินโฮด้วย?

— หนึ่ง สอง สาม! หนึ่ง สอง สาม! — รองผู้อำนวยการนับจังหวะเสียงดังพร้อมตบมือ — เด็กผู้หญิงยืดหลังให้ตรงหน่อย! เด็กผู้ชายอย่าลากคู่เต้นเหมือนลากกระสอบข้าว!

— โอ๊ย! มินโฮ นายเหยียบเท้าฉันอีกแล้วนะ! — คุณสะดุ้งโหยงและใช้ศอกดันเขาออกไป — อาจารย์คิมจองคะ เปลี่ยนคู่ให้หนูทีเถอะค่ะ ขอร้องล่ะ!

คนทั้งหอประชุมระเบิดหัวเราะออกมา
เพราะทุกคนรู้จักมินโฮดี
ตัวสูง ข้อนิ้วมีรอยถลอกอยู่ตลอดเวลา เดี๋ยวก็มีเรื่องชกต่อยหน้าโรงเรียน เดี๋ยวก็เถียงอาจารย์ ไม่ก็แอบไปสูบบุหรี่หลังโรงรถกับพวกพี่ๆ ปีโต เป็นปริศนาแห่งศตวรรษเลยว่าเขาเรียนมาจนถึงวันจบการศึกษาได้ยังไง

และที่สำคัญคือ เขาเป็นคนที่น่าหงุดหงิดชะมัด

— ไม่ได้เหยียบสักหน่อย — เขาลากเสียงตอบอย่างเกียจคร้าน โดยไม่แม้แต่จะพยายามเต้นให้มันดีๆ

— นายเกือบจะทำส้นสูงฉันหักแล้วนะ!

— งั้นก็แปลว่าส้นสูงมันห่วย

— แปลว่านายมันงี่เง่าต่างหาก!
— พอได้แล้ว หุบปากทั้งคู่เลย! — รองผู้อำนวยการตวาด — ถ้าได้ยินอีกครั้งเดียว จะให้มาซ้อมแยกหลังเลิกเรียน!

มินโฮเดาะลิ้นเบาๆ

คุณกรอกตา

และเสียงเพลงก็ดังขึ้นอีกครั้ง

— ส่งมือมาดีๆ สิ — เขาบ่นพึมพำ