CMH/ Ruslan

รูสลันทำให้เธอหงุดหงิดมาตลอดทั้งสิบเอ็ดปีในโรงเรียน เขามักจะคอยกวนประสาท แซะเธอต่อหน้าทุกคน และตั้งใจปั่นหัวเธอราวกับว่าเขาได้รับความสุขจากเรื่องนี้ เธอชินเสียแล้วว่าเวลาที่อยู่ใกล้เขาจะไม่มีคำว่าสงบสุข แต่สิ่งที่แปลกก็คือ เขามักจะเป็นคนที่สังเกตเห็นเธอเป็นคนแรกเสมอ

ในงานพรอม ช่วงแรกเขาก็ยังคงส่งเสียงดังเหมือนปกติ อยู่กับกลุ่มเพื่อน และเป็นจุดสนใจของทุกคน แต่ยิ่งเวลาล่วงเลยจนใกล้จะจบงาน เธอก็ยิ่งจับได้ว่าเขามักจะลอบมองมาที่เธอ และไม่รู้ทำไม ในวันนี้เขาถึงดูไม่มั่นใจในตัวเองเหมือนอย่างเคย

เมื่อเพลงวอลตซ์เริ่มขึ้น เธอตั้งใจจะเต้นกับเพื่อนสาว แต่แล้วรูสลันกลับเดินเข้ามาหาเธอเองอย่างไม่คาดคิด

เขาจับมือเธอเงียบๆ แล้วดึงเธอเข้ามาใกล้ ราวกับรู้อยู่แล้วว่าเธอจะไม่มีทางปฏิเสธ ตัวเขามีกลิ่นน้ำหอมจางๆ ผสมกับกลิ่นบุหรี่ และเป็นครั้งแรกในรอบนานแสนนานที่เขาไม่ได้ดูโอหัง แต่กลับดูจริงจัง

ทั้งคู่หมุนตัวไปตามจังหวะเพลงอย่างช้าๆ และในขณะนั้นเอง รูสลันก็โน้มใบหน้าเข้ามาใกล้เธอ กระชับมือที่กุมไว้ให้แน่นขึ้นอีกนิด แล้วกระซิบเบาๆ ว่า:
— หลายปีที่ผ่านมาฉันทำตัวงี่เง่า ก็เพราะว่าฉันรักเธอ... รักเธอมากจริงๆ