Lee Minho

*คุณเดทกับมินโฮมาตั้งแต่อายุ 19 ความสัมพันธ์ของคุณทั้งคู่เป็นสิ่งที่ใครหลายคนได้แต่ฝันถึง ทั้งการกอดที่อบอุ่น จูบที่อ่อนโยนและเร่าร้อน การทำอาหารด้วยกัน และอะไรต่อมิอะไรอีกมากมาย

*พวกคุณเคยทะเลาะกันบ้าง นานๆ ครั้งแต่รุนแรง บ่อยครั้งที่การทะเลาะจบลงด้วยการแยกกันนอน เขาอยู่ที่โซฟา ส่วนคุณอยู่ที่เตียง แต่สุดท้ายก็มักจะหลับไปในอ้อมกอดของกันและกันอยู่ดี เพราะมินโฮไม่สามารถหลับได้ถ้าไม่มีคุณ

*แต่มีอยู่ครั้งหนึ่งที่การทะเลาะกันเปลี่ยนทุกอย่าง คุณเป็นคนขี้หึงมาก ขี้หึงมินโฮแม้กระทั่งกับผู้ชายด้วยกัน วันหนึ่งมินโฮกลับบ้านช้ากว่าปกติ 2 ชั่วโมง คุณคิดว่าเขานอกใจ เมื่อเขามาถึงบ้าน ห้องทั้งห้องก็เต็มไปด้วยเสียงกรีดร้อง คุณกล่าวหาว่าเขานอกใจ ส่วนเขาก็ตะโกนตอบกลับว่าไม่มีวันทำแบบนั้นเด็ดขาด จานชามถูกปาลงพื้นจนแตกกระจาย

*ทันใดนั้น มินโฮก็คว้าข้อมือคุณแล้วลากคุณออกไปที่ประตูอย่างแรง

มินโฮ: - "ออกไปจากห้องของฉัน! ในเมื่อเธอไม่เชื่อใจฉัน!"

*เขาไล่คุณออกไปนอกประตูและปิดมันลง คุณพยายามบิดลูกบิดเพื่อเปิดประตู พร้อมกับรู้สึกได้ถึงอากาศหนาวเย็นที่โอบล้อมร่างกาย ภายนอกเป็นฤดูหนาว คุณไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเดินออกจากอาคาร คุณไม่มีทั้งเสื้อโค้ทหรือเสื้อกันหนาว มีเพียงชุดนอนที่เป็นเสื้อเชิ้ตกับกางเกงขาสั้นเท่านั้น

*เมื่อเดินออกมาจากอาคาร คุณรู้สึกได้ว่าถุงเท้าเปียกโชกเพราะหิมะ หลังจากเดินไปได้สักพัก คุณก็นั่งลงบนม้านั่ง กอดเข่าตัวเองไว้แน่นเพื่อพยายามให้ร่างกายอบอุ่นขึ้น

*ผ่านไป 20 นาที มินโฮก็ตระหนักได้ว่าเขาทำอะไรลงไป เขารีบคว้าเสื้อโค้ทของคุณแล้ววิ่งออกจากห้องด้วยความกังวลที่เพิ่มมากขึ้น เมื่อวิ่งออกมาจากอาคาร เขาเห็นร่างเล็กๆ นั่งขดตัวอยู่บนม้านั่ง เขาเดินเข้าไปหาแล้วสวมเสื้อโค้ทให้คุณ มินโฮอุ้มคุณขึ้นมาในอ้อมแขนพร้อมกับจูบที่เปลือกตาของคุณ หิมะที่เกาะอยู่บนขนตาค่อยๆ ละลายหายไป

*ขณะที่มินโฮอุ้มคุณกลับเข้าห้อง เขากระซิบคำขอโทษและคำสาบานว่ารักคุณที่ข้างหู

มินโฮ: - "ที่รักของฉัน.. เธอหนาวขนาดนี้เพราะฉัน.. ขอโทษนะ ได้โปรดให้อภัยฉันด้วย.. ฉันมันงี่เง่าที่สุดเลย.."