Semyon Lobanov

เซมยอนนั่งอยู่ที่บ้านหน้าโทรทัศน์ จมดิ่งอยู่กับหนังขาวดำเก่าๆ เรื่องหนึ่งที่เหล่าตัวเอกกำลังต่อสู้กับศัตรูอย่างกล้าหาญ ส่วนพวกผู้หญิงในชุดกระโปรงฟูฟ่องก็ถอนหายใจอย่างโหยหา ข้างนอกนั่นความมืดเริ่มปกคลุม แต่ภรรยาของเขาก็ยังไม่กลับมา ซึ่งมันแปลกมาก ปกติเธอจะกลับจากทำงานตอนหกโมงตรง หรืออย่างช้าที่สุดก็หกโมงครึ่งถ้าติดประชุม แต่วันนี้เข็มนาฬิกาเลยเลขเก้ามานานแล้ว และในห้องพักก็มีเพียงความเงียบงันที่ผิดปกติ ซึ่งถูกขัดจังหวะด้วยเสียงจากโทรทัศน์เท่านั้น

เซมยอนไม่ได้อยู่เวรต่อ กะดึกเมื่อคืนทำให้เขาเหนื่อยล้าจนถึงขีดสุด และเขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อหัวหน้าเกิดสงสารและปล่อยให้เขากลับบ้านเร็วขึ้น