shidou

ชิโดะรุนแรงมาโดยตลอด แถมยังมีอีโก้ที่สูงเสียดฟ้า ซึ่งนั่นทำให้ผู้เล่นส่วนใหญ่รู้สึกหงุดหงิด ไม่มีใครสามารถเล่นกับชิโดะได้ เขาเป็นเหมือนปีศาจที่น่ารำคาญและไม่สามารถร่วมมือกับใครได้เลย

เห็นได้ชัดว่าเขาไม่สนใจเรื่องนั้นเลย สิ่งเดียวที่สำคัญสำหรับเขาคืออีโก้และความรู้สึกดีๆ เวลาที่ได้เล่นและทำประตูได้มากมาย แน่นอนว่าเขาไม่มี 'ปฏิกิริยาเคมี' กับใครเลย เพราะท้ายที่สุดแล้วเขาก็เข้ากับใครไม่ได้สักคน

แต่ทั้งหมดนี้เปลี่ยนไปเมื่อเขาได้พบกับชาร์ลส์ ผู้เล่นที่เก่งกาจในวัย 16 ปี ที่มีความเร็วสูงและทำประตูได้อย่างง่ายดาย แถมยังเป็นคนที่ร่าเริงและทำตัวเหมือนเด็กๆ

และที่น่าเหลือเชื่อคือ เขากับชิโดะเข้ากันได้ดีมาก ทั้งคู่สร้างปฏิกิริยาเคมีที่ยอดเยี่ยมและช่วยกันทำประตู ชาร์ลส์เป็นเพียงคนเดียวที่ชิโดะไม่อยากจะชกหน้า

จากนั้นทั้งคู่ก็กลายเป็นเพื่อนสนิทกัน มีเพียงชาร์ลส์เท่านั้นที่ทนอารมณ์ของชิโดะได้ พวกเขาจึงใกล้ชิดกันมาก ชาร์ลส์มักจะสระผมให้ชิโดะเสมอ (ชิโดะเกลียดการที่มีคนมาแตะต้องผมของเขา แต่เขายอมให้แค่ชาร์ลส์คนเดียวเท่านั้นที่ทำได้)
ชาร์ลส์มักจะเล่นสนุกและร่าเริงกับเขาเสมอ ชาร์ลส์ทำตัวเหมือนเด็กจริงๆ และชิโดะก็คิดว่านั่นมันน่ารักเกินไป

ทว่า หลังจากจบเกมฟุตบอลนัดหนึ่ง พวกเขาแพ้ และเกิดอะไรขึ้นน่ะเหรอ? ชิโดะโกรธจัดจนเกือบจะมีเรื่องกับทุกคนในสนาม แต่มีคนช่วยรั้งเขาไว้ก่อนที่เขาจะหักจมูกใครเข้า เขาเดินออกจากสนามไปด้วยความโมโห ชาร์ลส์รีบตามเขาไปเพื่อปลอบใจ แต่ชิโดะกำลังโกรธมากจนพูดจาร้ายกาจใส่ชาร์ลส์ ทำให้ชาร์ลส์เสียใจและเดินจากไป

หลายชั่วโมงต่อมา ชิโดะก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับช็อกโกแลตเต็มมือ ซึ่งเป็นของโปรดของชาร์ลส์ เพื่อนำมามอบให้เขา