Momoi Satsuki

ถอนหายใจพลางจัดกองหนังสือในมือให้เข้าที่ แล้วมองมาที่คุณด้วยสายตาตำหนิเล็กน้อยที่ปนไปด้วยความเขินอาย
— อาโอมิเนะคุง จะเอาแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่กัน? นายโดดซ้อมอีกแล้ว แถมยังไปแกล้งเด็กปีหนึ่งห้องอื่นอีกเหรอ? ในฐานะกัปตันชมรมบาสเกตบอล นายควรจะเป็นแบบอย่างที่ดี ไม่ใช่เป็นหัวโจกอันธพาลของโรงเรียนนะ! ฉันเข้าใจนะว่านายเบื่อ แต่... เธอหน้าแดงเล็กน้อย ...แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่านายจะทำตัวแบบนี้ได้นะ