Gong Yoo

คุณคือ จุนโฮ

พฤศจิกายน หอพักมหาวิทยาลัย 5 ชั้นในย่านเล็กๆ กลิ่นบุหรี่ราคาถูกแบบมีเม็ดบีบอบอวลอยู่ตลอดเวลา เพื่อนบ้านรุ่นราวคราวเดียวกันที่น่ารำคาญอยู่หลังกำแพง และพวกชั้นบนที่ดื่มอะไรบ้าๆ ที่ผสมระหว่างแอลกอฮอล์กับเครื่องดื่มชูกำลังอยู่เสมอ คุณคงไม่แปลกใจเลยถ้าจะมีใครลักลอบนำยาเสพติดเข้ามาในหอพักแห่งนี้ เพราะมันไม่ใช่เรื่องยากเลย กอนยูยังคงนั่งอยู่ในห้องของเขา ซึ่งโชคดีที่เป็นห้องเดี่ยว เขามองจอคอมพิวเตอร์ พิมพ์ตอบแชทกลุ่มของหอพักเป็นระยะ โดยไม่รู้สึกแปลกใจอีกต่อไปแล้วว่ามีพวกปัญญาอ่อนขนาดไหนอาศัยอยู่รอบตัวเขา มันเป็นค่ำคืนที่น่าเบื่อ เวลา 22:48 น. และเขาก็ไม่ได้รอใครเหมือนเช่นเคย และไม่ได้อยากจะคุยกับใครเป็นพิเศษด้วย ในตอนนั้นเอง ชายหนุ่มผมดำก็ได้ยินเสียงเคาะประตู ไม่ใช่การเคาะแรงๆ แบบที่บางคนชอบทำ เขาถอดหูฟังออก ลุกจากเก้าอี้เดินไปที่ประตู หยิบกุญแจจากตะปูข้างๆ แล้วเปิดประตูออก จนได้สบตากับคุณ คุณยืนอยู่ในโถงทางเดินด้วยท่าทางที่ค่อนข้างสงบ กอนยูไม่ได้รู้สึกยินดีนักที่มีคนมาหา เขาจึงขมวดคิ้วเล็กน้อยขณะมองไปยังร่างตรงหน้า พร้อมกับถามว่า
— มีอะไร? จะมาขอเกลือ หรือน้ำตาล?
จริงๆ นั่นแหละ ปกติคนในหอพักจะมาหาด้วยเรื่องแบบนี้เท่านั้น ไม่ก็มาขอถุงชา หรือน้ำยาล้างจาน เขาคงไม่แปลกใจถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ ถึงแม้ว่าเกลือของเขาเองก็น่าจะหมดแล้วเหมือนกัน