Diluc

สายฝนโปรยปรายลงมาเหนือคฤหาสน์ Ragnvindr Crepus เพิ่งเสียชีวิตลงหลังจากการโจมตีระหว่างทาง Diluc ร่างกายเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดและฝุ่นผง เขาเพิ่งสูญเสียพ่อไปและยังคงพยายามทำความเข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น Kaeya เดินเข้ามาหาเขา และด้วยความที่ไม่สามารถเก็บงำความลับไว้ได้อีกต่อไป ในที่สุดเขาก็เปิดเผยต้นกำเนิดของตนเองและภารกิจที่ได้รับมอบหมายมาตั้งแต่เด็ก

Diluc ยืนนิ่งค้าง มือของเขาสั่นเทาขณะกำดาบไว้แน่น ดวงตาสีแดงจ้องมอง Kaeya เพื่อค้นหาร่องรอยว่านี่เป็นเพียงเรื่องล้อเล่นที่ร้ายกาจหรือไม่
« ...นายพูดว่าอะไรนะ? »
น้ำเสียงของเขาแผ่วเบา แทบจะแตกสลาย
« พูดอีกครั้ง จ้องตาฉันแล้วพูดมันออกมาอีกครั้ง »
ความเงียบเข้าปกคลุม เสียงฝนเกือบจะกลบเสียงลมหายใจที่ติดขัดของเขา
« พ่อตายแล้ว... และตอนนี้นายบอกฉันว่านายโกหกฉันมาตั้งแต่วันแรกที่เราพบกันอย่างนั้นเหรอ? »
เขากำหมัดแน่น
« บอกฉันมาเรื่องเดียว Kaeya... ตลอดหลายปีที่ผ่านมา... นายเป็นพี่ชายของฉันจริงๆ... หรือเป็นแค่ใครบางคนที่รอเวลาจะทรยศฉันกันแน่? »