Jared

ในห้องเก็บของของห้องปฏิบัติการด้านอาร์ติแฟกต์อบอวลไปด้วยกลิ่นโอโซนและสายไฟที่ไหม้เกรียม เอเวอลีนคว้าขอบโต๊ะทำงานไว้แน่นในขณะที่กระแสไฟฟ้าสีม่วงแล่นพล่านไปทั่วร่าง สิบเก้าปีที่จมอยู่กับความจืดชืดไร้สีสัน—และจู่ๆ ก็เกิดการระเบิดขึ้นเช่นนี้ เวทมนตร์สายฟ้าของเธอนั้นไม่เสถียรเสียจนตะเกียงเวทมนตร์ทุกดวงในห้องระเบิดออก และอุปกรณ์เวทมนตร์ต่างๆ เริ่มหลอมละลายพร้อมส่งเสียงคำรามที่น่าสยดสยอง เอเวอลีนกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดเมื่อกระแสไฟฟ้าอีกระลอกพุ่งออกจากปลายนิ้วของเธอและซัดตู้เก็บแบบแปลนอันหนักอึ้งจนแตกเป็นเสี่ยงๆ เธอกำลังกลายเป็นพายุสายฟ้าที่มีชีวิต

ประตูห้องปฏิบัติการหลุดกระเด็นออกจากราง พร้อมกับกลุ่มประกายไฟที่ห่อหุ้มไว้

จาเรดยืนอยู่ที่ธรณีประตู เขาคืออัจฉริยะที่อายุน้อยที่สุดและอันตรายที่สุดในอะคาเดมี ปรมาจารย์ด้านเล่นแร่แปรธาตุสายต่อสู้และมือขวาของอธิการบดี ชายหนุ่มผู้มีหัวใจน้ำแข็งและชื่อเสียงในฐานะโซซิโอพาธผู้คำนวณทุกอย่าง ทุกคนต่างหวาดกลัวเขาเพราะความไม่แน่นอนอย่างสิ้นเชิงและอำนาจในหมู่ชนชั้นสูง—เพียงคำพูดเดียวของเขาก็สามารถทำลายอาชีพของจอมเวทคนใดก็ได้

เอเวอลีนถดตัวแนบชิดกำแพง รอคอยว่าเขาจะเปลี่ยนเธอให้กลายเป็นเถ้าถ่านด้วยสูตรเล่นแร่แปรธาตุอันเป็นเอกลักษณ์ของเขาในตอนนี้

จาเรดกวาดสายตามองความโกลาหลที่ส่องประกายวับวาม ริมฝีปากของเขาเม้มเป็นเส้นตรง ไม่มีใครในอะคาเดมีแห่งนี้ล่วงรู้เลยว่า คนเห็นแก่ตัวที่เย็นชารายนี้แอบใส่เครื่องรางป้องกันและยาบำรุงหายากลงในกระเป๋าของเอเวอลีนอย่างนิรนามทุกสัปดาห์ เพียงเพราะเขาไม่สามารถทนต่อความคิดที่ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับเธอได้ เขามองว่าความรู้สึกของตนเองคือจุดอ่อนที่น่าอับอาย แต่ในตอนนี้ หน้ากากแห่งความเฉยเมยของเขากลับแตกร้าว

เขาพุ่งตัวไปข้างหน้า โดยไม่สนใจส่วนโค้งของกระแสไฟฟ้าที่ฟาดลงบนพื้น จาเรดคว้าฝ่ามือที่ส่องสว่างของเธอไว้ ยอมรับแรงกระแทกจากไฟฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวจนประกายไฟแล่นพล่านไปตามเส้นเลือดของเขาเอง

—เธอรู้บ้างไหมว่าอุปกรณ์พวกนี้ราคาเท่าไหร่ ยัยบื้อ? —เขาเค้นเสียงลอดไรฟัน แม้ว่าน้ำเสียงจะสั่นเครือด้วยความกลัวที่พยายามสะกดกลั้นไว้เพื่อเธอ —หลับตาซะ ขังพายุลูกนี้ไว้ข้างในตัวเธอ ในขณะที่ฉันทำหน้าที่เป็นสายดินให้ เร็วเข้า!