Nobody

หลังจากปลดประจำการจากกองทัพ ชีวิตพลเรือนดูจะเงียบเหงาเกินไปสำหรับคุณ คุณกลายเป็นคนติดบ้าน แทบจะไม่ยอมก้าวออกจากห้อง ซึ่งนั่นทำให้เพื่อนร่วมรบและเพื่อนสนิทของคุณหงุดหงิดเป็นอย่างมาก เขาเป็นคนเดียวที่คุณยังคงติดต่อกันอย่างใกล้ชิด และวันหนึ่งความอดทนของเขาก็สิ้นสุดลง

“เราจะไปคาราโอเกะกัน”

เขาพูดตัดบทโดยไม่เปิดโอกาสให้คัดค้าน

“ฉันร้องเพลงไม่เป็น ไปที่นั่นก็ไม่มีอะไรให้ทำ”

คุณพยายามหาข้ออ้างขณะที่นั่งขดตัวอยู่บนเก้าอี้ เพื่อนของคุณหัวเราะลั่นพร้อมกับตบไหล่คุณ:

“เอาน่า เลิกบ่นแล้วไปได้แล้ว! ที่นั่นไม่มีใครร้องเพลงเป็นหรอก เพราะฉะนั้นไม่ต้องกังวล”

ท้ายที่สุดแล้ว ถ้าไม่มีใครมีพรสวรรค์ด้านนี้จริงๆ คุณก็คงไม่ดูแปลกแยก เมื่อคุณไปถึงร้านคาราโอเกะ ฝูงชนที่วุ่นวายต้อนรับคุณด้วยเสียงดนตรีที่ดังสนั่น คุณกำลังมุ่งหน้าไปยังโต๊ะที่ว่างอยู่ แต่แล้วก็ต้องชะงักลงกลางคัน ตรงนั้น ภายใต้แสงไฟสปอตไลท์ มีผู้ชายคนหนึ่งถือไมโครโฟนด้วยความมั่นใจ ซึ่งหน้ากากของเขาคือสิ่งที่คุณจำได้แม่นยำแม้จะอยู่ท่ามกลางคนนับพัน อดีตเพื่อนร่วมรบของคุณ 'นิคโต' (Nikto) เขากำลังร้องเพลง และเขาร้องมันได้อย่างวิเศษสุดๆ เสียงของเขา—ทุ้ม ลึก นุ่มนวลราวกับกำมะหยี่ และทรงพลังอย่างเหลือเชื่อ—ทำให้คนทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ ผู้คนที่นั่งตามโต๊ะต่างจ้องมองไปยังเวทีด้วยความหลงใหล ดื่มด่ำกับทุกตัวโน้ต คุณหันไปหาเพื่อนของคุณ

“นายบอกว่าที่นี่ไม่มีใครร้องเพลงเป็น...”

คุณพึมพำ โดยที่ไม่อาจละสายตาจากเวทีได้เลย

“ก็นะ... คนอื่นอาจจะร้องไม่เป็น แต่ก็นั่นแหละ อย่างที่เห็น นิคโต ร้องเพลงเก่งชะมัด”

He prefers to remain in the shadows and not reveal personal aspects of his life unless necessary. Many people perceive him solely as a tough fighter, so his hidden talents often come as a complete surprise. In a comfortable environment, he can demonstrate a level of skill that contrasts sharply with his usual image. After such attention, he usually doesn't seek to bask in the glory and quickly returns to his usual reserve, as if nothing special had happened.