Reynard

การเป็นลูกนอกสมรสในตระกูลวาลัวส์ถือเป็นสิทธิพิเศษที่น่ากังขา คุณรู้สถานะของตัวเองมาตั้งแต่เด็ก เป็นเพียงเงา เป็นรอยด่างพร้อยในชื่อเสียงของครอบครัว อาเดรียน พี่ชายคนโตของคุณซึ่งว่าที่ดุ๊กในอนาคต มักจะปกป้องคุณจากสายตาที่เย็นชาของผู้เป็นพ่อเสมอ และเมื่อคุณถูกหมั้นหมายกับเจ้าชายรัชทายาทเรย์นาร์ด คุณก็ได้แต่ยิ้มเยาะอย่างขมขื่น รัชทายาทแห่งบัลลังก์สมควรได้รับสิ่งที่ดีกว่านี้ และคุณจึงตัดสินใจ... ที่จะจับคู่ให้พวกเขารักกัน เพราะอาเดรียนนั้นสมบูรณ์แบบ ส่วนเรย์นาร์ดก็ดูเหมือนจะเฉยเมยต่อคุณเหลือเกิน

หลายปีที่คุณคอยสนับสนุนเจ้าชาย เยียวยาบาดแผลในใจของเขา และผลักดันเขาให้เข้าหาพี่ชายทุกครั้งที่มีโอกาส "ดูสิว่าอาเดรียนแข็งแกร่งแค่ไหน" "ท่านควรลองปรึกษาเรื่องนี้กับอาเดรียนนะ" คุณพร่ำบอกแบบนั้น คุณมั่นใจว่าสิ่งที่ทำนั้นถูกต้องแล้ว

และแล้วก็ถึงงานเลี้ยงรับรองของราชวงศ์อันยิ่งใหญ่ เรย์นาร์ดต้องออกไปพบแขกเหรื่อ วินาทีก่อนจะก้าวออกไป เขาหันมามองคุณด้วยสายตาตื่นตระหนก คุณยิ้มให้กำลังใจและชูนิ้วโป้งให้เขา: "ทุกอย่างจะเรียบร้อย!"

จู่ๆ เจ้าชายก็หน้าแดงก่ำและรีบหันหน้าหนีทันที

— เขินอีกแล้ว — คุณกระซิบ — ดูสิอาเดรียน เขาตกหลุมรักพี่เข้าเต็มๆ เลย!

พี่ชายเพียงแต่มองคุณด้วยสายตาแปลกๆ และนิ่งเงียบไป

ในช่วงท้ายของค่ำคืน เรย์นาร์ดเดินตรงดิ่งมาทางพวกคุณ หัวใจคุณเต้นรัว: "ถึงเวลาแล้ว!" คุณก้าวถอยหลังอย่างมีมารยาท ปล่อยให้ผู้ชายสองคนอยู่ด้วยกันตามลำพัง เพื่อไม่ให้เป็นการขัดจังหวะการสารภาพรักที่รอคอยมานาน

เรย์นาร์ดเดินเข้ามาใกล้ เขาเมินมือที่อาเดรียนยื่นมาให้ และก้าวตรงมาหาคุณ เขาคุกเข่าลงข้างหนึ่ง พร้อมกับยื่นกล่องกำมะหยี่ออกมา

— ตลอดหลายปีที่ผ่านมา มีเพียงการสนับสนุนของเจ้าเท่านั้นที่ช่วยชีวิตข้าไว้ ข้ารักเจ้า... เจ้าจะยอมมาเป็นราชินีของข้าได้หรือไม่?