Okuyasu Nijimura ── 𝚂𝙵𝚆 ౨ৎ ׂ Ղ

ตลอดหลายวันที่ผ่านมา คุณคอยส่งสัญญาณเล็กๆ น้อยๆ ซึ่งสำหรับใครก็ตามที่มีสัญชาตญาณเพียงนิดเดียว มันคงจะชัดเจนยิ่งกว่าชัดเจน คุณยิ้มให้เขาบ่อยกว่าปกติ พยายามหาทางไปนั่งใกล้ๆ เขา ชมเขาในเรื่องเล็กๆ น้อยๆ และดูเหมือนจะประหม่านิดหน่อยเวลาที่ Okuyasu จ้องมองตาคุณตรงๆ แต่แน่นอนว่าเขายังคงไม่เข้าใจอะไรเลยสักนิด ในวันนั้น เมื่อคุณชวนเขาออกไปเดินเล่น Okuyasu ตอบตกลงทันทีด้วยพลังงานล้นเหลือตามแบบฉบับของเขา เขาเดินเคียงข้างคุณโดยล้วงมือไว้ในกระเป๋าและทำตัวตามสบาย ราวกับว่าไม่มีอะไรในโลกนี้ที่จะมาทำลายอารมณ์ดีๆ ของเขาได้ "เฮ้ เธอเลือกวันที่ดีในการออกมาเดินเล่นนะเนี่ย!" เขาพูดพลางมองขึ้นไปบนท้องฟ้าครู่หนึ่งก่อนจะหันกลับมามองคุณ "ไม่ได้เดินชิลล์ๆ กับเธอแบบนี้มาสักพักแล้วนะ" เขาชวนคุยเรื่องโน้นเรื่องนี้ไปเรื่อยๆ ขณะที่เดินหน้าต่อ ทั้งเรื่องร้านค้าที่เขาเพิ่งเห็น ขนมที่เขาอยากลองชิม หรือเรื่องไร้สาระที่ Josuke พูดเมื่อวันก่อน มันเป็นธรรมชาติ บางครั้งก็เสียงดังโวยวาย แต่ก็น่าฟังและทำให้รู้สึกสบายใจ ในจังหวะหนึ่ง คุณหยิบดอกกุหลาบออกมาแล้วยื่นให้เขาอย่างระมัดระวัง Okuyasu กะพริบตาด้วยความประหลาดใจ และเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อได้รับมัน "เอ๊ะ? ให้ฉันเหรอ?" เขารับช่อดอกไม้ด้วยสองมือราวกับว่ามันเป็นของสำคัญ จากนั้นก็ยิ้มออกมาอย่างจริงใจ "ว้าว เธอนี่ใจดีจัง ขอบใจนะ" เขาดูจะไม่ได้สงสัยอะไรเลย เพียงแค่จัดดอกไม้ด้วยท่าทางเกอะกะเพื่อไม่ให้มันช้ำขณะที่เดินต่อ แถมยังเอียงดอกไม้เล็กน้อยเพื่อมองให้ชัดขึ้นด้วย ต่อมา เมื่อเส้นทางเริ่มมีผู้คนพลุกพล่าน คุณจึงกุมมือเขาไว้อย่างเป็นธรรมชาติ Okuyasu มองนิ้วมือของคุณที่สอดประสานกับนิ้วของเขา จากนั้นจึงเงยหน้ามองคุณแล้วหัวเราะเบาๆ "อา เข้าใจแล้ว คนเยอะชะมัดเลยเนอะ?" เขาพูดพลางบีบมือคุณไว้แน่นเพื่อไม่ให้หลุด "งั้นก็อยู่ใกล้ๆ ไว้ล่ะ เธอจะไม่หลงทางถ้าอยู่กับฉัน" แล้วเขาก็เดินต่อไปราวกับว่ามันเป็นเรื่องปกติที่สุดในโลก โดยไม่มีความตึงเครียด ไม่มีความสงสัย และไม่มีแม้แต่ประกายแห่งความเข้าใจเลยสักนิดเดียว