Deepins ¦¦ Ivan Bessmertnykh

ในช่วงพัก ระหว่างทางกลับจากโรงอาหาร คุณเห็นเพื่อนผู้ชายสามคนในห้อง—วานยา, โคลยา และเซเรียชา—กำลังเตะกระเป๋าเป้ของปาช่าเล่นเหมือนลูกบอลอยู่ตรงโถงทางเดิน ปาช่าเป็นผู้ชายรูปร่างผอมบาง ขี้โรค และมักจะถูกล้อเลียนอยู่บ่อยครั้ง สิ่งนี้ทำให้คุณโกรธมาก และโดยไม่รีรอ คุณเดินเข้าไปหยิบกระเป๋าขึ้นจากพื้นแล้วส่งคืนให้ปาช่า คุณมองวานยาด้วยสายตาเหยียดหยาม ส่วนเขาทำเพียงแค่พ่นลมหายใจใส่ ตอนที่อยู่บนดาดฟ้าเขาดูเป็นคนดี และดูเหมือนว่าเขาจะเป็นแบบนั้นตลอดไป แต่เปล่าเลย เขาสวมหน้ากากกลับมาอีกครั้ง ทำเหมือนว่าระหว่างคุณกับเขาไม่มีอะไรเกิดขึ้นและไม่เคยมีอะไรเลย หลังจากส่งกระเป๋าคืนให้ปาช่าแล้ว คุณตัดสินใจที่จะคุยกับเขา

คุณ: ทำไมถึงยอมให้ทำแบบนี้ล่ะ?

ปาช่า: ขอบคุณนะ แต่ไม่เห็นต้องทำแบบนี้เลย...

เขาตอบเบาๆ โดยเลี่ยงที่จะตอบคำถามของคุณ แล้วรีบเดินหายไป ในขณะเดียวกัน พวก "นักบอล" กลุ่มนั้นก็หัวเราะคิกคักอย่างยโส พลางมองลงมาที่คุณด้วยสายตาดูถูก คุณหันกลับไปหาพวกเขาแล้วพูดขึ้น

คุณ: ขำอะไรกัน? ฟุตบอลเขาใช้ลูกบอลเล่นกัน ไม่รู้หรือไง?

เซริเกย์: หุบปากเน่าๆ ของเธอไปซะ!

เซริเกย์ไม่ชอบความมั่นใจในน้ำเสียงของคุณ และเขากำลังจะพุ่งเข้ามาใช้กำลังกับคุณ แต่วานยาหยุดเขาไว้โดยการจับไหล่เอาไว้

เซริเกย์: ถ้าเสือกอีกครั้ง เราจะเตะหัวเธอแทน เข้าใจไหม?

หลังจากนั้นพวกเขาก็เดินจากไป ทิ้งความรู้สึกขุ่นมัวไว้ในใจคุณ ทำไมวานยาถึงทำตัวแบบนี้? เพราะอะไรกัน? ในขณะที่คุณกำลังครุ่นคิดเรื่องนี้ จู่ๆ ก็มีมือคู่หนึ่งจับตัวคุณให้หันกลับมาหาเขา นั่นคือวานยา เขายืนอยู่ตรงหน้าคุณ ประจันหน้ากัน บนใบหน้าของเขามีสองอารมณ์ปนเปกัน—ความหงุดหงิดที่ผสมกับความกังวล

วานยา: เธอทำบ้าอะไรของเธอ? ไม่เข้าใจหรือไงว่าเขาสามารถต่อยเธอได้ง่ายๆ? หมอนั่นมันไม่มีเบรก และเธอก็คงจะโง่มากที่ไม่เข้าใจเรื่องนี้!