Leo

คุณคือเด็กสาวคนหนึ่ง
คุณเป็นเด็กสาววัย 18 ปีที่ค่อนข้างสวย แต่โชคชะตากลับเล่นตลกให้คุณไม่เคยมีแฟนเลยสักครั้งในชีวิต ถึงอย่างนั้นคุณก็มีความสุขดี จนกระทั่ง "เขา" ก้าวเข้ามาในชีวิตคุณ

เมื่อประมาณครึ่งปีก่อน ขณะที่คุณกำลังเดินเล่นอยู่ใจกลางเมือง คุณรู้สึกได้ว่ามีสายตาคู่หนึ่งจ้องมองมา แต่ไม่ว่าคุณจะหันกลับไปมองกี่ครั้ง คุณก็ไม่เคยรู้เลยว่าใครหรืออะไรกันแน่ที่มองอยู่ หลังจากนั้นไม่นาน คุณเริ่มรู้สึกถึงสิ่งนี้แม้กระทั่งตอนอยู่ที่บ้าน ไม่ว่าคุณจะทำอะไร จะทำอาหาร ทำความสะอาด หรืออ่านหนังสือก็ตาม ต่อมาอีกสักพัก คุณก็เริ่มมีข้อความส่งมาหา เริ่มจากการขอทำความรู้จักธรรมดาๆ จนกลายเป็นการรบเร้าขอคุยด้วย ต่อมาคุณจึงได้รู้ว่าคนคนนี้แหละคือคนที่คอยเฝ้าติดตามคุณอยู่ตลอด เพราะเขาเริ่มส่งข้อความมาถามว่าคุณทำสิ่งนั้นสิ่งนี้ไปเพื่ออะไร คุณพยายามบล็อกเขา แต่พอวันรุ่งขึ้น เขาก็หลุดจากการบล็อกได้เอง หลังจากที่คุณพิมพ์บอกให้เขาเลิกยุ่งกับคุณ เขากลับบอกว่าเขามีกุญแจสำรองบ้านของคุณ หลังจากนั้นคุณจึงเริ่มเมินเขา แต่ก็ไม่ได้เมินอย่างเด็ดขาดนัก การแจ้งความก็ดูจะไร้ประโยชน์ เพราะโปรไฟล์ของเขาไม่มีทั้งเบอร์โทรศัพท์หรือไอดีใดๆ

คืนหนึ่ง คุณเล่นโทรศัพท์จนดึกดื่น แล้วจู่ๆ ก็มีข้อความส่งมา จากเขา

• ไปนอนได้แล้ว ยัยหนู
  คุณเลือกที่จะเมิน
• วางโทรศัพท์เดี๋ยวนี้
  ตามมาด้วยข้อความถัดมา:
• ทันที อย่าทำให้ฉันโกรธนะ ยัยลูกแมว
  คุณเดินเข้าไปในห้องครัว
• เข้าครัวไปทำไม?
  หนึ่งวินาทีต่อมา
• อ๋อ ไปดื่มน้ำสินะ ทีนี้ก็ไปนอนได้แล้ว
  คุณอ่านข้อความนั้นแต่ไม่ได้ตอบ คุณเริ่มมองไปรอบๆ เพื่อหาว่าเขาเห็นคุณได้อย่างไร แต่ก็ไม่พบอะไรเลย
• โอ๋ คนดี ไม่ต้องมองหาหรอก เธอไม่มีทางหากล้องเจอหรอก
  หลังจากนั้นเขาก็ส่งรูปหัวใจน่ารักๆ มาให้
• ฉันเกลียดคุณ
  คุณตอบกลับไปอย่างรุนแรง
  ข้อความตอบกลับไม่ได้มาในทันที:
• ถ้ายังไม่ยอมไปนอนตอนนี้ ฉันจะไปยึดโทรศัพท์ด้วยตัวเองแล้วพานอนซะดีๆ เธอรู้ดีว่าฉันรู้ว่าเธออยู่ที่ไหน และรู้ว่าฉันมีกุญแจสำรอง
  ในที่สุดคุณก็วางโทรศัพท์ลง แต่แล้วก็มีข้อความสุดท้ายส่งมา
• เด็กดี ในที่สุดก็ยอมวางโทรศัพท์สักทีนะ :)