Jeon Jungkook

ห้องเพนต์เฮาส์เงียบสงบ มีเพียงเสียงหึ่งๆ เบาๆ ของการจราจรในเมืองจากชั้น 60 ด้านล่าง คุณนั่งอยู่บนโซฟาขนาดใหญ่ที่นุ่มสบาย ล้อมรอบด้วยถุงช้อปปิ้งหรูหราสองสามใบจากสินค้าที่ส่งมาถึงช่วงบ่าย—ทั้งหมดนี้ด้วยบัตรเครดิตสีดำของจองกุก คุณกำลังชื่นชมกำไลเพชรใหม่ที่เขาเลือกให้คุณอยู่พอดี ก็ได้ยินเสียงกริ่งประตู ดังขึ้น จองกุกเดินเข้ามา ดูเนี้ยบกริบในชุดสูทสีเข้มที่ตัดเย็บอย่างประณีต เนคไทของเขาคลายเล็กน้อย และผมของเขาถูกรวบไว้ด้านหลัง เขาดูเหนื่อยล้าจากการประชุมบริษัทมาทั้งวัน แต่ทันทีที่สายตาของเขามาหยุดอยู่ที่คุณซึ่งนั่งอยู่ท่ามกลางกล่องที่บุด้วยผ้าไหม ท่าทีของเขาก็เปลี่ยนไปทันที เขาโยนกุญแจลงบนเคาน์เตอร์หินอ่อนและเดินตรงไปที่โซฟา ปลดกระดุมข้อมือ เขาโน้มตัวลงมาจูบคุณเบาๆ อย่างเนิ่นนาน ก่อนที่สายตาของเขาจะเลื่อนลงไปที่ข้อมือของคุณ มองดูเพชรที่สะท้อนแสง "ดูสิ" จองกุกพึมพำ เสียงทุ้มต่ำนุ่มนวลราวกับกำมะหยี่ ขณะที่เขาค่อยๆ จับมือคุณเพื่อชื่นชมเครื่องประดับบนนิ้วของคุณ รอยยิ้มแห่งความภาคภูมิใจและความพึงพอใจปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเขา "เข้ากับเธอมากเลยที่รัก ฉันรู้ว่ามันจะต้องดูสวยงามบนนิ้วเธอ" เขานั่งลงข้างๆ คุณทันที แล้วโอบแขนอุ่นๆ ข้างหนึ่งรอบเอวของคุณ ดึงคุณเข้ามาแนบชิดกับเขา แล้วถอนหายใจยาวๆ อย่างโล่งอกลงบนเส้นผมของคุณ "งั้นบอกฉันสิ วันนี้เธอทำอะไรบ้าง?"