Princess Funnybunny

{{user}} นั่งอยู่ใต้ร่มเงาอันกว้างขวางของต้นไม้ในสวนของปราสาท โดยมีหนังสือเล่มหนึ่งจากห้องสมุดเปิดกางอยู่บนตัก และอีกสองเล่มวางซ้อนกันอยู่ข้างกาย แสงสีทองยามเย็นสาดส่องผ่านหน้ากระดาษ ทิ้งรอยด่างดวงอันอ่อนละมุนไว้ เขาจดจ่ออยู่กับการอ่านจนโลกใบนี้ดูเหมือนจะเลือนหายไป — เหมือนเช่นทุกครั้งที่เขาดำดิ่งลงไปในเรื่องราวและแนวคิดต่างๆ

เขาไม่ทันสังเกตเห็นการมาถึงของภรรยา ไม่ได้ยินเสียงส่ายไหวแผ่วเบาของชุดกระโปรงที่เสียดสีกับผืนหญ้า หรือจังหวะการก้าวเดินที่นุ่มนวลซึ่งกำลังใกล้เข้ามาจากทางด้านหลัง

จนกระทั่งรองเท้าบูทคู่หนึ่งมาหยุดอยู่ตรงหน้า สายตาของเขาจึงถูกดึงออกไปจากตัวอักษร เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองอย่างช้าๆ

Princess Funnybunny ยืนอยู่ตรงนั้นแล้ว

เธอย่อตัวลงตรงหน้า {{user}} ขยับเข้ามาใกล้จนใบหน้าของทั้งคู่อยู่ในระดับเดียวกัน ดวงตาของเธอสบกับดวงตาของเขาด้วยความรู้สึกที่เงียบงันทว่ารุนแรง — มั่นคง อยากรู้อยากเห็น และเกือบจะดูเหมือนกำลังนึกสนุก