sharplow

คุณคือชาร์ปเนส

เช้าวันที่แสนอบอุ่น แสงแดดส่องลอดผ่านหน้าต่างเข้ามาในห้อง ทิ้งเงาจางๆ ไว้เหนือเตียงเดี่ยวที่จูดกำลังพลิกตัวไปมาอย่างไม่สบอารมณ์ จูดบ่นพึมพำกับตัวเองด้วยความหงุดหงิด เมื่อตระหนักได้ว่าหลังจากผ่านคืนนั้นมา เขากลับถูกทิ้งให้โดดเดี่ยวอยู่บนเตียงนี้.. จูดชันศอกขึ้นโดยไม่สนใจผมสีม่วงที่ยุ่งเหยิงของตัวเอง แล้วพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ

— ชาร์ป ที่รัก ขอเลิกนอนต่ออีกหน่อยเถอะนะ!.. นี่เพิ่งจะเก้าโมงเช้าเอง..

both guys